Natasja van der Neut

Zweefvliegtuig “landt” in Winkelcentrum

2012-02-03T01:28:00.000-08:00

Zweefvliegtuig “landt” in Winkelcentrum

Imagine the magic that captures the moment!

NK 2011 Team Uitje

2012-01-23T04:50:00.000-08:00

Afgelopen zaterdag heeft het NK 2011 organisatieteam een reunie gehouden.
Het avondje sushi eten werd ons aangeboden door de NK Deelnemers van 2011. Dank voor de gezellige avond! Zie de foto's voor een impressie en klik erop voor een grotere afbeelding.
Imagine the magic that captures the moment!

Wrap up wedstrijd Issoudun 2011

2011-07-17T12:12:00.000-07:00

We zijn weer veilig terug in Nederland, het was een lange vermoeiende reis terug. We vertrokken met prachtig vliegweer uit Issoudun maar toen we eenmaal België inreden werd het (hoe noordelijker we kwamen) slechter en slechter. De harde regen en straffe wind in de flank maakte het rijden met de aanhanger (en Ronald met de camper) vermoeiend, om nog maar te zwijgen van het verkeersdrama in Antwerpen waar we 2 uur oponthoud hebben gehad . . . Maar we blikken terug op twee leuke weken met een super eindfeest! Felicitaties en mijn respect aan de winnaars uiteraard, tjonge wat vlogen de mannen goed zeg!

Deze wedstrijd is mogelijk gemaakt door steun en support van onze sponsor SPIE Nederland Breda waarvoor onze innige dank! Dankzij de ondersteuning van SPIE werd het mogelijk gemaakt om aan deze wedstrijd te kunnen deelnemen. Voor sport is sponsoring heel erg belangrijk zeker als er wedstrijden zijn, SPIE Nederland ziet dit en was bereid hierin een bijdrage te leveren. Dank aan SPIE Nederland! www.spienederland.nl (overigens vroegen die Fransen zich af hoe het in godsnaam mogelijk was dat een Frans bedrijf een Nederlands team sponsorde ha ha!).

De EACzc (Eindhovense Aero Club Zweefvlieg Combinatie), dé zweefvliegclub waar ik trots lid van ben, wil ik bedanken voor het uitlenen van het zweefvliegtuig XX (Type LS-6c). Want zonder zweefvliegtuig valt er weinig te vliegen, dank aan de EACzc!

En natuurlijk mijn lieve grondteam: Hijmen Schilperoort en Ronald Stellaard. Ophalers zijn bijzondere en belangrijke mensen voor een wedstrijdvlieger, zij zorgen ervoor dat je zweefvliegtuig gemonteerd wordt en dat je opgehaald wordt als je het vliegveld niet terug haalt. Hijmen en Ronald, dank dat jullie beiden bereid waren om jullie vakantiedagen aan mijn wedstrijd te spenderen, het was super gezellige en ik kon me geen betere ophalers wensen dan jullie twee! Thanxxx!

Hans Spekkers, voor de support, gezelligheid én massages aan mijn zeer pijnlijke knieën en kuiten van het vliegen. Ook wil ik Sabine Scheffer zeker niet in het rijtje overslaan, zij stelde haar (nieuwe) camper ter beschikking voor deze wedstrijd. Dank daarvoor.

Last but not least Aeroclub d'Issoudun voor de organisatie van een fantastische, gezellige, leuke maar vooral een veilige wedstrijd.

En nu? Met een kersvers diamanten brevet in mijn pocket kijk ik terug op een fantastische wedstrijdperiode. We hebben alle soorten weer voor onze kiezen gehad en we kregen waarvoor we kwamen: veel vliegen en gezelligheid! We hebben nieuwe dingen geleerd en vooral nieuwe vrienden gemaakt.

Inmiddels ben ik alweer druk met de plannen van volgend jaar. Mijn doel van deze wedstrijd was 70% te halen zodat ik in 2013 naar de Wereld Kampioenschappen Vrouwen kan, ik heb 69,998% gehaald, de vraag is nu hoe zal CW&S dit gaan afronden? Het blijft nog even spannend!

Special Thanks goes to: SPIE Nederland, Aeroclub d'Issoudun, Eindhovense Aero Club zc, depanneur Hijmen Schilperoort, depanneur Ronald Stellaard, masseur Hans Spekkers en Sabine Scheffer. Thanks thanks thanks for all the support!

Next time the weblog will be in English!

Imagine the magic that captures the moment

11e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-12T23:50:00.000-07:00

Vannacht heeft het de hele nacht geonweerd en vanmorgen om half zes regende het tot een uur of half negen. Nu is het even droog maar er staat een hele harde wind.

Vandaag is de laatste wedstrijddag alweer: boe!!! Na de briefing weten we of deze ook vliegbaar zal zijn.

Het leuke van Issoudun is dat het vliegveld hier zo ontzettend gastvrij is. De clubleden van de lokale club doen hun best om het voor iedereen zo leuk mogelijk te maken. Ze proberen zo ver ze kunnen engels te praten en de club hier is goed van vertrouwen. Zo is het al de gehele wedstrijd de bedoeling dat wanneer we een tapbiertje, wijntje of frisje van de bar willen, we dit zelf moeten pakken en opschrijven op ons "pofbriefje". Ook heeft de club hier tijdens de wedstrijd veiligheid zeer hoog in het vaandel staan.

We moesten de kist toch monteren en om 12:00 uur boxen, eerste start stond gepland om 14:00 uur. Om 15:30 uur besloot de wedstrijdleiding onze klasse te cancellen, het weer verbeterde niet snel genoeg, helaas! De waterkranen konden open en de kist ging ongevlogen de aanhanger in om definitief reisklaar te worden gemaakt voor de lange reis terug naar Nederland.

Vanavond was de prijs uitreiking met aansluitend het afscheidsfeest. Morgen weer naar huis en daarna schrijf ik mijn wrapup blog van deze wedstrijd.

Imagine the magic that captures the moment!

10e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-12T01:00:00.000-07:00

Vanmorgen werden we al vroeg wakkker en niet van de wekker! De omroepinstallatie van de camping was de boosdoener. "Goodmorning everyone, there is a storm coming, so it would be nice if you wake up and go to the grid". Het is in ieder geval een goede en zeer effectieve manier om een doucheruimte én camping binnen één minuut ontruimt te krijgen ha ha!

Iedereen ging direct naar de aanhangeropstelplaats om de vliegtuigen die in elkaar waren blijven staan te demonteren. De bliksem sloeg in de verte in in de Hoogspanningslijnen, erg spectaculair om te zien vanaf het open vliegveld. Team XX heeft de aanhanger in de stormstand gezet en daarna nog twee andere teams geholpen met demonteren, er was een klein beetje paniek en stress hier vanmorgen. Gelukkig viel het mee met de bui welke noord van ons passeerde; hij heeft ons nèt gemist. Inmiddels zijn er nu al drie onweersbuien noord van het veld langsgetrokken en in de verte horen we de volgende onweersbui alweer naderen. Na de briefing (10:30 uur) weten we of het vliegbaar wordt vandaag.

Er wordt heel veel onweer verwacht en nu tijdens de briefing hangt de vierde onweersbui (sinds vanmorgen 07:00 uur) boven Issoudun. De lucht is erg onstabiel van opbouw en omdat er meer slecht weer wordt verwacht is het niet veilig om te vliegen vandaag. De wedstrijddag is gecancelled.

Imagine the magic that captures the moment!

9e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-11T13:46:00.000-07:00

Vanmorgen hebben we om half acht de kist gemonteerd, de briefing was vervroegd naar 10:00 uur dus dat beloofde een grote opdracht én die kregen we! Daarom een late update; er was geen tijd voor het weblog gisteren ;)

Vandaag 551 km vliegen en de eerste start was om 11:30 uur al, vandaar een late update op de weblog. Er was simpelweg geen tijd.

De opdracht was snel in de vluchtcomputer gesleuteld en daarna was er heel even tijd voor ontspanning. Hans Spekkers is buiten METEO man ook een Sport masseur. Omdat ik al een aantal dagen last heb van pijnlijke knieën en ergen nog: kramp in mijn kuit tijdens het vliegen heeft Hans voor de start mijn benen gemasseerd. Over vluchtvoorbereiding gesproken! Echt toppie. Het is fijn om een goed team om me heen te hebben, dat scheelt een heleboel wedstrijdstress.

Om 11:59 uur hing ik achter de sleep, omdat het een laaaaange opdracht was ben ik direct na het openen van de startlijn op pad gegaan. De eerste steek kostte me direct al wat tijd om een bel te vinden maar daarna ging het aardig. Tot vlakbij het eerste keerpunt; er hingen geen Cumulus wolken dus het keerpunt was ietwat lastig te bereiken. Ik ben zelfs een stukje teruggevlogen om thermiek te vinden wat lukte, ik kon het keerpunt ronden.

Daarna ging het eerste stuk moeizaam, het stijgen was zeer moeilijk te vinden en centreren. Maar toen ik eenmaal een ander gebied invloog ging het eigenlijk harstikke lekker tot ik vlakbij het tweede keerpunt was. De Cumulus die daar hingen zagen er prachtig uit maar deden helemaal niets! Lastig en ik kwam ook laag te zitten, het lukte om een goede bel te vinden maar daarna bleef het erg matig in het gebied.

Ik ben deze vlucht door vijf verschillende weertypen gevlogen, erg bizar. Het gebied onder mij was prachtig, grote uitgestrekte korenvelden, bossen en het landschap wordt hier opgesierd door talloze kasteeltjes.

Het lukte me uiteindelijk om de opdracht rond te vliegen en daarmee ook nog eens een nieuw brevet te halen; ik had mijn 500 km brevet nog niet dus bij deze verzilverd!

Na de felicitaties op de strip (na mijn hele mooie lage finish) te hebben ontvangen (samen met vers geplukte bloemetjes van Lia) ontvingen Frans en Melissa mij op de camping met een flesje lekkers en een versierde camper! F-a-n-t-a-s-t-i-s-c-h!

Imagine the magic that captures the moment!

8e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-10T00:15:00.000-07:00

Vanmorgen werd ik wakker van regendruppels op de camper. (De camper die ik overigens zomaar van my best friend Sabine mocht lenen, echt heel erg fantastisch!) Inmiddels zitten we aan een uitgebreid ontbijt onder het afdakje, af en toe regent het. We hebben de kist nog niet gemonteerd, we wachten even de briefing om half elf af. Later meer.

We hebben toch voor de briefing gemonteerd, in de laatste druppels regen. Er is namelijk een box uitgezet.

Het weer is hier inmiddels opgeklaard de lucht is nog zo dood als een pier maar het blauw is in zicht. Er is een opdracht; een kleintje want morgen wordt het dé dag en ze willen niet dat we te moe zijn dan . . .

Opdracht vandaag;
Race Task: 241 km
Keerpunten: Issoudun, 1 La Roche Posay, 2 Vierzon, Finish Issoudun.
Eerste start 13:00 uur

Het weer klaarde in rap tempo op en binnen no time stonden er talloze Cumulus wolken aan de hemel. Ik had er in ieder geval enorm zin in om een stukkie te gaan vliegen vandaag. Ik merkte onderweg dat ik toch wel een flinke tik van de dure buitenlanding van gisteren heb overgehouden. Ik ben voorzichtiger geworden en ook wel een tikkie onzeker en dat is iets wat je niet kunt gebruiken tijdens een wedstrijd!

De sleepstart verliep voor de afwisseling heel erg rustig en ik werd in een mooie bel afgezet en zelfs een beetje hoger (ruime 50 mtr) dan de rest ghi ghi ghi.

Toen de startlijn openging ben ik direct op pad gegaan, het weer zag er prima uit en ik was er klaar voor. Omdat we op het eerste been over het luchtruim van Chateroux moesten bleef ik hoog, dit om te voorkomen dat ik met steken erin zou zakken. Het ging lekker maar ik bleef onzeker of ik het wel goed deed. Sommige wolken gaven geen stijgen en anderen deden het wel heel goed. Ik heb hier en daar wat getreuzeld daardoor en dat is duur. Ik heb niet de gewenste snelheid gehaald maar was in ieder geval rond en kon een mooie wedstrijdfinish maken. Zie de prachtige foto's die Hans heeft gemaakt. Geen goede dag voor mij; Voorzichtig vliegen kost je tijd en dus dure punten in het wedstrijdklassement; zevende vandaag, zucht! Weer balen.

Imagine the magic that captures the moment!

7e Wedstrijddag Issoudun

2011-07-09T01:15:00.000-07:00

Vanmorgen waaide het hier knoeperd hard, zo hard dat we besloten nog even te wachten met monteren. Na het ontbijt was de wind gaan liggen en hebben we de kist gemonteerd en in de box gezet.

De wind is inmiddels wat gaan liggen en de temperatuur klimt langzaam omhoog. In het noorden staan de cumulus al aan de hemel maar wederom recht boven Issoudun is het volledig overcast.

Er is een opdracht:
Race Task: 395,5 km
Keerpunten: Issoudun, 1 Salbris, 2 Gien, 3 Ligueil, 4 Vierzon, 5 Finish Issoudun
Eerste start 12:30 uur.

Het was een teleurstellende dag vandaag. Ik kon voor de startlijn niet wegkomen het lukte me maar niet om de kist op een fatsoenlijke hoogte te krijgen. Ik besloot toch weg te gaan, dan maar laag. Ik vond 10 km verderop een aardig belletje wat lastig te centreren was. Maar ik won hoogte en kon verder. Tot en met het tweede keerpunt ging het daarna wel goed eigenlijk. En het eerste stuk na het tweede keerpunt ook, daarna liep ik vast op slecht weer. Veel wolken en geen instraling van de zon, wat uiteindelijk resulteerde in een veilige buitenlanding. Balen!!!

Ik was geland op een privévliegveldje, klein maar veilig en . . . verlaten! Na een zoektocht door de hangar vond ik een Duitser??? Die werkte en woonde daar en was zijn saaie weekeind aan het wegslijten in zijn uppie. Hij was blij met de afwisseling en ik met het gezelschap. Het ophaalteam (Hijmen, Hans en Ronald) van Spie moest ruim een uur rijden en wat is het toch altijd een fijn moment om de ophalers te zien aankomen!

Een hele hele hele dure dag voor het klassement; laatste vandaag en in het totaalklassement vierde. Oei oei oei!

Imagine the magic that captures the moment!

6e Wedstrijddag Issoudun

2011-07-08T13:18:00.000-07:00

Het internet hier dipt nogal, vandaar een ietwat verlate update.

Na een koude nacht werden we wakker onder ietwat twijfelachtige hemel. Toch hebben we om half 8 de kist gemonteerd. Tijdens de briefing bleek het weer inderdaad moeilijk in te schatten: een lage drukgebied boven Engeland stuurt slecht weer onze kant op. Toch was er een opdracht uitgezet door de wedstrijdleiding: maar de geplande Race opdracht werd uiteindelijk gewijzigd in een AAT opdracht met een vliegtijd van 1:30 uur.

De eerste start werd een aantal malen uitgesteld maar om 13:00 uur hing ik dan toch achter de sleep. Een sleep die wat "bumpy" verliep, er stond een behoorlijke pittige crosswind 30km/h pfffff!. Bovendien is de sleepkist waar ik achter hing iemand aan het lessen. De sleepkist vloog veel en veel te hard waardoor het voor mij flink sturen was om fatsoenlijk erachter te blijven. Spierballen werk! Maar na wat radio contact met de sleepvliegers werd mijn verzoek of het wat "langzamer" kon ingewilligd waardoor ik alsnog een prima sleepje had.

Per toeval werd ik in een pracht van een thermiekbelletje afgezet door de sleepvlieger en toen de startlijn open ging zat ik perfect op hoogte en positie voor de lijn. Met het aangekondigde front in mijn achterhoofd deed mij direct op pad gaan. Het eerste stuk ging ik als een raket; niet gedraait en binnen no time zat ik in de eerste cirkel. Omdat het terrein daar een flink stuk omhoog kwam (ruim 1.000 ft) zocht ik nog een belletje om hoogte te winnen. Dit kostte me wat tijd die ik eigenlijk niet had en na wat prullen besloot ik verder te glijden op koers. Dat ging me niet al te gemakkelijk af; het viel tegen, de cumulus die er hingen deden het niet echt (of ik zocht aan de verkeerde kant) wat tijd kostte.

Gezien de korte tijd van de AAT maar verder glijden onder de wolkenstraten door (er stond heeeeel veel wind) en het gaf niet het stijgen dat ik eigenlijk verwachtte te vinden onder de wolkenstraat. En dat is het moment waarop je aan jezelf gaat twijfelen; doe ik het wel goed? Heb ik iets gemist? Ligt het nu aan mij? Er zat niets anders op dan door te vliegen en mijn hoofd erbij te houden. Het lukte me om hoog te blijven en rustig door te vliegen. Omdat ik de anderen op de radio al "final glide" hoorde melden dacht ik de dag al volledig vergooid te hebben met prutswerk. Balen balen balen in zo'n cockpit dan. Maar ja, je moet de opdracht toch voltooien om punten te scoren dus: doorvliegen! Na het laatste keerpunt te hebben gerond zag ik dat ik direct op final glide kon en zelfs nog (omdat ik veeeeel te hoog zat) een speed finish kon maken. Blije ophalers Hijmen en Ronald vingen mij op nadat ik geland was. Hans Spekkers is vandaag gearriveerd om Team XX SPIE te vergezellen.

Gelukkig de dag viel mee; vierde plaats vandaag en ik sta nu in het totaalklassement 3e jeuh!

Imagine the magic that captures the moment!

5e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-07T00:26:00.000-07:00

Vandaag hangt er hoge bewolking voor de helft over Issoudun. Richting het noorden zien we een strak blauwe lucht en richting zuid hangt de bewolking (overcast). De scheidingslijn hangt precies boven Issoudun . . . De eerste start staat gepland om 11:30 uur: ze verwachten dus dat we een grote afstand kunnen vliegen vandaag. Maar dan moet wel dat scherm een stukje op schuiven; er is nu geen instraling van de zon op Issoudun . . . Na de briefing weten we meer!

Goed. het plan was;
Eerste start 11:30 uur, de opdracht een AAT met een vliegtijd van 2:00 uur. De start werd uitgesteld naar 12:00 uur en we kregen een B-opdracht (vliegtijd werd aangepast naar 1:30 uur). Het lukte de zon niet om door het dikke wolkendek heen te komen en dat terwijl er in het noorden cumulus genoeg hingen bleef het hier lokaal zo dood als een pier. Om 12:15 uur werd de wedstrijddag gecancelled voor alle klasses. Dus de waterkranen konden open en de kist ging zonder te hebben gevlogen zo de aanhanger weer in. Nuttig dagje zo.

Daarna ben ik gaan shoppen in Issoudun, Hijmen en Ronald kregen stuiptrekkingen bij het idee alleen al, dus ben ik alleen Issoudun onveilig gaan maken. Eventjes een middagje niets en relaxen voor Team XX.

Er wordt hier veel gevraagd naar onze sponsor Spie. De deelnemers zijn erg nieuwsgierig wat Spie is;

SPIE Nederland B.V. is onderdeel van de SPIE SA groep, welke in meer dan 30 landen actief is in de dienstverlening en productlevering. Door een netwerk van 400 regionale buurtvestigingen in Europa is SPIE altijd dichtbij de klant. SPIE SA, gevestigd in Cercy, Frankrijk, met een omzet van ongeveer € 3.7 miljard (2009) en meer dan 28.500 medewerkers.

SPIE Nederland B.V. heeft meerdere divisies: SPIE-Building Systems, SPIE-Infra, SPIE-Industrie, SPIE-Technology en SPIE-Controlec Engineering.

SPIE levert engineering, services en expertise op het gebied van het ontwerpen, installeren, in bedrijf stellen en onderhouden van elektrotechnische, industriële, infra en communicatie installaties op laag-, midden- en hoogspanningsgebied, werktuigbouwkunde, HVAC-techniek, spoorweginfrastructuur aan industriële, commerciële en institutionele klanten.

De activiteiten bieden een scala van diensten aan om energie- en procesvoorzieningen zo betrouwbaar en zo economisch mogelijk te laten functioneren, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
www.spienederland.nl

Gisteren heeft Melissa (TEAM U) de uitslagen van haar school terug gehad. Ze mag zichzelf nu Bachelor in Werktuigbouwkunde noemen: Ing. als titel voor haar naam dus!Felicitaties voor Melissa voor deze topprestatie. We waren uitgenodigd om een glaasje Champagne te komen drinken om dit te vieren en dat was heel gezellig!

Imagine the magic that captures the moment!

Een trotse Melissa met het (geimproviseerde) cadeau van TEAM XX.

4e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-06T01:38:00.000-07:00

Vandaag een bijzondere dag qua weer. Vanmorgen was het blauw met aan de ene kant van het veld hoge Cirrus bewolking en aan de andere kant in de verte Cumulus wolken (om half acht 's ochtends al). Het is wat frisser de behoorlijk harde wind maakt dat het koud is als de zon weg is. Gelukkig heeft onze sponsor SPIE ook hele mooie truien en jassen meegegeven. Dus Team XX zit er dankzij SPIE warm bij.

Inmiddels zijn er 70 zweefvliegtuigen die meedoen aan de wedstrijd. Er worden hier drie wedstrijden tegelijk gehouden. Libelle klasse, Internationale klasse en de Franse Kampioenschappen. Een prachtig gezicht om al die zweefvliegtuigen bij elkaar te zien, wel druk in de lucht.

Na de briefing de opdracht in de vluchtcomputers gesleuteld en toen we naar de horizon keken was de lucht al volledig betrokken. In de verte zien we buien hangen(tijdens de briefing werd gemeld dat er geen buien verwacht werden?!) die deze kant opdrijven. Dat wordt zodadelijk de kist droog zemen. . . die net lekker in de Pledge meubelspray staat . . .

De opdracht:
Assigned Area Task min. 117,1 max. 356,9 km (230,4 km)
Vliegtijd: 02:00 uur
Issoudun, 1 Salbris (cilinder 30 km), 2 St. Hippolyte (cilinder 30 km), 3 Reuilly (cilinder 3 km), Finish Issoudun.
Eerste start 13:00 uur

Goed wat een f-a-n-t-a-s-t-i-s-c-h-e leuke vliegdag vandaag! Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er een hard hoofd in had dat we vandaag überhaupt zouden vliegen. Twee keer de kist af zemen binnen het uur. . . . Om 12:30 uur stortte de regen met bakken uit de hemel hier. De start werd uitgesteld naar 14:00 uur, en daarna naar 14:30 uur, en vervolgens naar 14:45 uur totdat we eindelijk om 15:00 uur konden gaan starten. Ik hing om 15:37 uur in de lucht en het begin was een tikkie lastig. Er stond een sportief windje (40km/h) waardoor de thermiekbellen onderin erg verwaaid waren en het was dus laag lastig op te pikken.

Omdat het al behoorlijk laat aan het worden was, besloot ik vrijwel direct over de startlijn te gaan. Het eerste stuk was een lange steek van 30 km. Het pad was slechter dan ik verwachtte. De cumuls deden het niet echt, gelukkig had een boer net een veldje in de brand gestoken daar profiteerde ik van. Het brandje was goed voor een thermiekbelletje van 4 m/s wat mij naar 2.000mtr bracht! Ik besloot hoog te blijven wat een goede keuze bleek. Ik had een prima pad en binnen no time stond ik weer veilig en voldaan aan de grond op Issoudun. Ik heb genoten van deze vlucht . . en terecht want ik heb het vandaag prima gedaan: tweede plaats, jawel!

Imagine the magic that captures the moment!

Dorst na het vliegen!!!!!
Cees doet een dutje voor de startlijn. Nieuwe bijnaam voor Cees: "De Mexicaan"

3e wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-05T01:16:00.000-07:00

Een warme dag vandaag en dat al vroeg op de ochtend. De kist is vanmorgen om half acht gemonteerd en staat inmiddels in de box te glimmen. (Hij staat weer lekker in de was).

De wedstrijdleiding maakt gretig gebruik van de pennen die onze sponsor SPIE heeft meegegeven. Ook hebben we de wedstrijdleiding proberen om te kopen met een zak Hollandsche drop. Ik moet toch érgens die 300 punten goed mee zien te krijgen, ha ha ha!

Ronald heeft vanmorgen toen Hijmen en ik de kist aan het monteren waren de camping versierd. Hijmen is dit jaar 60 geworden en het is ook de 5e keer dat hij met mij mee is als ophaler. Een dubbel jubileum wat we niet ongemerkt voorbij wilden laten gaan. Dus speciaal voor Hijmen vlaggetjes en ballonnetjes!

De weersverwachting is redelijk, het wordt een goede blauwe (bwèh) thermische dag. Aan het eind van de dag/middag verwachten ze het front wat momenteel boven Bretagne ligt. Dat ziet er voor morgen dus niet al te best uit. Het is moeilijk te zeggen hoelaat het front ons vandaag zal bereiken . .. Ik moet nog even heel goed nadenken over mijn strategie van vandaag . .. vroeg over de startlijn of wat later?

De opdracht: 312 km
Keerpunten: Issoudun, 1 Vatan, 2 Briare, 3 Bellegarde, 4 Nouan le Fuzelier, Finish Issoudun
Eerste start: 12:30 uur

Het was een leuk dagje. De thermiek (ondanks blauw) was goed en het pad betrouwbaar. We gingen eindelijk eens een keertje hard! Het was wel heel erg warm maar op 2.400 mtr was het aangenaam. Helaas weer een vijfde plaats . . .

Imagine the magic that captures the moment!

Hollandsche drop voor Rogier de wedstrijdleider.

Hijmen met zijn Franse krantje en vlaggetjes bij kamp Holland!

Gewoon . . . omdat het kan . . .

2 e Wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-04T01:00:00.000-07:00

Na de dag van gisteren hebben we heerlijk geslapen. Vanmorgen weer een blauwe dag en de verwachting is dat het later thermisch wordt maar wel hoger gaat (jeuh!).

De opdracht: 250 km
Keerpunten: Issoudun, 1 St. Aignant, 2 La Celle Guenand, 3 Vierzon, Finish Issoudun.
Eerste start: 13:00 uur

Dat was een leuk dagje vandaag! Het weer was goed en het ging uitstekend. Ik kon lange steken maken en ondanks het blauwe weer was er voldoende thermiek op de route. Maar als ik naar de resultaten kijk heb ik écht veel te veel tijd laten liggen . . . alleen de vraag is waar? Gelukkig was het vandaag geen 1.000 punten dag . . . dat scheelt een klein beetje in het in te halen resultaat. Maar ik ben te laag gefinisht vandaag (wel hard) dus daar zal ik morgen op de briefing wel voor op mijn kop krijgen :s

Morgen weer een vliegdag: moet ergens 300 punten goed zien te maken. Dusss bring in the cheer, I can use them!!!

Imagine the magic that captures the moment!

1e wedstrijddag Issoudun 2011

2011-07-03T02:34:00.000-07:00

Vanmorgen werden we na een zeer frisse nacht wakker onder een strak blauwe hemel. Om half 8 hebben we de kist gemonteerd en in de box gezet.

Dit jaar wordt het team van XX gesponsord door Spie. Ik wordt vergezeld door twee (top)ophalers: Hijmen is mij al vijf jaar trouw als ophaler en Ronald is voor de eerste keer met me mee. Een gezellig team!

De opdracht vandaag;
302 km, Start Mareuil, 1 Pontlevoy, 2 Buzancais, 3 Nouan le Fuzelier, Finish
12:30 eerste start
De verwachting is dat we vandaag blauwe thermiek krijgen (bwèh!) en een straf windje van 15 knopen. !

Goed dat was het dagje wel zeg! Het was lastig lastig lastig vandaag! De basis zat niet hoog, de thermiekbellen ver uit elkaar.

De sleepkist zette me in een mooi thermiekbelletje af: "lucky me" dacht ik nog! Maar dat bleek voor de startlijn zo'n beetje het enige lokale goede belletje te zijn. Na lang scharrelen....zoeken....draaien op niks besloot ik toch maar over de startlijn te gaan. Ik wilde niet langer wachten omdat er hogere Cirrus bewolking aan kwam die de instraling van de zon afschermde. Eenmaal op koers viel het ook niet mee. Het was lastig, gelukkig hoorde ik over de radio de andere deelnemers ook hierover, het lag dus niet aan mij.

Maar het lukte om het eerste keerpunt te ronden, daarna werd het ietsje beter maar na het tweede keerpunt was het weer hangen en wurgen. Het duurde lang voordat ik bij het derde keerpunt aankwam; geen prettig keerpunt. Het keerpunt lag midden in de Sologne een heel groot bos met zeer weinig landingsmogelijkheden. Ik besloot uit veiligheid hoog te blijven, maar dit kostte wel tijd, dure tijd op een wedstrijdvlucht. Toen ik eenmaal het bos voorbij was werd het stukken beter maar toen zat ik inmiddels op final glide voor de finishlijn. Het pad was erg goed en ik kwam erg hoog boven het veld aan; zonde want die hoogte had ik achteraf om moeten zetten in snelheid voor een beter resultaat.

De dag van vandaag was goed voor een vierde plaats . . . hmm, check de link voor de uitslagen.
http://www.soaringspot.com/inter2011/results/open/daily/day1.html

Nu moe maar toch voldaan met een Latte Macchiato de dag vandaag aan het afsluiten. Morgen wordt het weer ietsje slechter: weer blauwe thermiek met een nóg lagere basis . . pfffff!
Imagine the magic that captures the moment!
Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Coming Soon!

2011-06-28T20:29:00.000-07:00

Crew XX: wedstrijd Issoudun te Frankrijk

Imagine the magic that captures the moment!

Stichting Hoogvliegers Schiphol 2011

2011-06-25T23:51:00.000-07:00

Afgelopen weekeind was de Grote Hoogvliegersdag op Schiphol.

Tim en ik zijn vanuit Lelystad vrijdagavond al naar Schiphol gevlogen met een Cessna 172 van de KLM Aero Club. Tim en ik zijn beiden vrijwilliger. Het Dorint Hotel Schiphol stelde een kamer gratis ter beschikking voor de overnachting, dank dank!

Het meest ontroerende moment van de dag was de onthulling van de Ambulance Vlucht. Stichting Hoogvliegers heeft eindelijk haar eigen vliegtuig! Het vliegtuig werd verwelkomd door de Brandweer met een ereboog en daarna in het bijzijn van Frans Bauer gedoopt met kinderchampagne. Dit vliegtuig maakt het mogelijk om ook kinderen mee te laten vliegen die niet kunnen staan of zitten. Zij kunnen liggend in dit vliegtuig meevliegen en zelfs ook nog een beetje sturen. Na de taart en champagne koos het vliegtuig het luchtruim, een ontroerend moment en ik ben dankbaar dat ik hier bij mocht zijn en deel van uit mag maken.

Helaas keerde het weer zich tegen ons, na 14:00 uur was het niet meer mogelijk om met de kleine vliegtuigen rondvluchten te doen (te lage wolkenbasis) de grote kisten konden gelukkig wel doorvliegen. Maar voor de wachtende Hoogvliegers kinderen was in de hangaar uiteraard voldoende entertainment aanwezig; schmincken, Flightsimulator, Douane, Marrechaussee, Politie, Brandweer, Ritje op de vrachtwagens, Crashtenders, Brandweerauto's, Politieauto's en motoren. Later op de middag hebben we zelfs over alle hoofdstartbanen van Schiphol een heuse rit gemaakt; de Run Way run. Hét heilige asfalt en wij mochten erop rijden, wauw dat is heel speciaal!

Stichting Hoogvliegers kan alle steun en support gebruiken die het maar krijgen kan. De doelstelling van Stichting Hoogvliegers is chronisch en terminaal zieke en verstandelijk/lichamelijk gehandicapte kinderen (6 tot en met 16 jaar oud) zelf te laten vliegen. Voor één dag zijn deze kinderen een echte piloot.

In de afgelopen 3 jaren vlogen er meer dan 3.000 kinderen mee met de stichting. In 2011vliegen er 1.250 kinderen mee. De stichting is momenteel bezig met het opzetten van een Europees project om ook de kinderen in andere landen te laten vliegen! Wat een prachtig initiatief van deze stichting.

Helaas bleef het weer zo slecht dat we 's avonds niet terug konden vliegen naar thuisveld Lelystad. Vijf kisten strandden op Schiphol inclusief crew. Gelukkig toonde het Dorint Hotel Schiphol begrip en ving de gestrandde vliegers liefdevol en gratis op voor de nacht. De volgende ochtend vlogen alsnog alle vrijwilligers veilig terug naar hun thuisveld.

Kijk voor alle info op de website www.stichtinghoogvliegers.nl

Imagine the magic that captures the moment!de

Gelderse Wedstrijden 18 & 19 juni 2011

2011-06-19T20:39:00.000-07:00

De "meisjes" gaan wedstrijdvliegen tegen de jongens. Let's kick some ass!

Terlet richting West, het ziet er niet slecht uit . . . vliegbaar zelfs!

Helaas de weergoden waren ons niet goed gezind, het weer was zeldzaam slecht dit weekeind en ik geloof niet dat we ooit zo'n onstuimig weekeind in de zomer gehad hebben :s Harde wind en zware regen/onweersbuien teisterden ons Hollandsche land. Begrijpelijk dat de wedstrijdleiding de wedstrijd heeft moeten cancellen, en toch scheen de zon en zag het weer er heel even goed uit . . . heel even, maar de foto's zeggen genoeg; zware buien verzamelen zich in rap tempo rondom Terlet.

Terlet richting Oost; de zware buien komen er écht aan!

Nog maar een kopje thee, de enige kist die vliegt is diegene die aan de muur hangt :)

Sabine en ik
Imagine the magic that captures the moment!

Nederlandse Kampioenschappen Zweefvliegen 2011

2011-05-28T23:13:00.000-07:00

16 t/m 27 mei waren de Nederlandse Kampioenschappen Zweefvliegen op Terlet (Arnhem). 51 deelnemers verschenen maandag 16 mei aan de start van de Nederlandse Kampioenschappen Zweefvliegen 2011. Een behoorlijk sterk en gevarieerd concurrentieveld werd opgedeeld in drie verschillende klassen. Hét Nederlandse Toptalent zweefvliegen streed om de Nationale titel, een evenement waarvan ik mezelf één van de drie wedstrijdleiders (Jeppe de Boer en Rik de Lange) mocht noemen, een hele eer!

Dit is mijn derde achtereen volgende jaar dat ik in de organisatie van de NK Zweefvliegen zit. Voor het eerst werkte de NK dit jaar met een gloednieuw NK organisatieteam, het 21 koppige NK team, wat in het begin nog wat onwennig aanvoelde, liep al gauw als een geoliede machine. Het team voelde elkaar goed aan en de sfeer was bijzonder goed.

Dit jaar toonden een aantal belangrijke sponsoren hun interesse in het evenement: onze hoofdsponsor is CAE NLS Amsterdam waar we heel trots op zijn. En die sponsoren zijn zo broodnodig voor een non-profit organisatie, een Nederlands Kampioenschap organiseren is een heleboel werk waar maanden voorbereiding in zit en wat volledig door vrijwilligers wordt neergezet. Zonder de belangrijke bijdrage van sponsoren is het niet mogelijk om zo'n groots evenement als het NK Zweefvliegen neer te zetten. Dank aan alle sponsoren hiervoor!

De media toonden ook interesse;

Regionaal Dagblad De Gelderlander meldde zich als sponsor en zorgde voor een paar prachtige persberichten.

www.luchtvaartnieuws.nl heeft persoonlijk het evenement bezocht en een aantal persberichten geplaatst.

Maandag 16 mei stond Piet Paulusma SBS 6 redelijk onaangekondigd op de stoep (vlak voor de officiële openingsbriefing), leuk en welkom uiteraard maar het was eventjes flink improviseren. Maar uiteindelijk wisten we met het NK team en Piet een fantastisch item voor het weerbericht van die avond neer te zetten.

Op vrijdag 20 mei ontvingen wij Hart van Nederland die een zeer mooi item over de NK maakten. SBS 6 was om half tien's ochtends aanwezig en gingen om kwart voor vier 's middags weer weg, de heren zouden eigenlijk maar anderhalf uur blijven voor de opnames ;-) We hebben hen uiteraard mee uit vliegen genomen zodat zij van bovenaf het evenement konden filmen en "live" in de lucht de deelnemers bekijken.

Het oer Hollandsche weer speelde de deelnemers parten, vijf van de elf vliegdagen moesten wegens het slechte weer gecancelled worden. (En dat na dat prachtige voorjaar!) Een klein beetje een teleurstellling mag dat wel genoemd worden, je wilt toch als wedstrijdleiding elf vliegdagen uit kunnen zetten. Het weer was nat, koud, guur en dan nog maar te zwijgen over die harde wind iedere dag weer opnieuw, vermoeiend om hele dagen buiten te zijn dan. Na een lange dag buiten bleken de nachten op de camping koud en klam, brrrrr.

Na de eerste halve week voelde ik me niet helemaal top meer, ik had al 2 dgn koorts en keelpijn, dusdanig dat ik uiteindelijk op aandringen van wat teamleden toch maar even een lokale huisarts heb bezocht. Ik bleek een zware keelontsteking te hebben waarvoor ik antibiotica kreeg, de keelonsteking werd de dagen daarna alleen maar erger. :( frustrerend er moest zoveel gezegd en geregeld worden en ik was volledig mijn stem kwijt. De Media sluisde ik door naar Aukje en Sietske nam de radio van me over. Bij beiden zat ik er zwijgend en vooral flink balend naast!

Ondanks het wisselvallig weer, lukte het toch nog om zes wedstrijddagen te vliegen en konden er drie Nederlandse Kampioenen Zweefvliegen worden gehuldigd.

In de Combi klasse wist meervoudig kampioen en titelverdediger Steven Raimond uit het Utrechtse Maarssen zijn titel veilig te stellen. In de Open klasse zette de Arnhemse Ronald Termaat het kampioenschap op zijn naam en in de Club klasse was de zege voor Patrick van Breemen Schneider uit het Friese Franeker. Voor een impressie en de uitslagen: www.nkzweefvliegen.nl

Het waren twee loodzware weken, veel ad hoc dingen geregeld, maar ik heb er absoluut iedere seconde van genoten! En nu weer heerlijk thuis het is hier leeg en stil dat wel na twee weken honderd man om je heen. Bedankt allemaal en ik ben trots op jullie en de neergezette prestatie!

Foto's van Jeroen Kroon, Frans de Guise, Jantine Postma, Hans Spekkers, Jens Bouma en Leo Simons. Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Prachtig filmpje gemaakt door Peter Jansen http://vimeo.com/24350310

Imagine the magic that captures the moment!

Stichting Hoogvliegers @ EHEH maart 2011

2011-03-27T04:41:00.000-07:00

Zaterdag was de eerste Hoogvliegersdag van het seizoen 2011. Toen ik opstond om zeven uur en de gordijnen open deed was ik helemaal in mijn nopje": een prachtige zonnige dag. Al vroeg in mijn auto onderweg naar Lelystad waar Tim Drubbel en ik met de Diamond naar Eindhoven zouden vliegen. Toen ik bij Utrecht aankwam hing er dikke laaghangende bewolking en mist, dit beloofde niet veel goeds als wij om 09:00 uur airborne wilden zijn.

Op Lelystad was het inderdaad grijs grauw en vochtig. Na drie koppen koffie hebben we de kist uit de hangaar gehaald en zijn we gaan tanken. Om elf uur was het eindelijk vliegbaar en konden we (veel te laat) vertrekken naar de Hoogvliegers dag in Eindhoven.

Daar aangekomen was het prachtig zonnig weer en de Hoogvliegersdag in volle gang. Gauw de kist geland en de eerste kinderen opgehaald voor hun vlucht als piloot! Het is fantastisch om een bijdrage aan deze dag te mogen leveren. De kinderen stralen als ze geland zijn en dat is echt onbetaalbaar!

Omdat Tim behoorlijk wat vluchten met de kinderen had gemaakt, was de kist een stuk lichter geworden (minder brandstof). Ik heb mijn zus gebeld of ze thuis was en binnen 15 minuten op het vliegveld kon zijn met haar vriend. Zij zijn beiden met ons mee terug naar Lelystad gevlogen wat ik heel erg leuk vond. Een mooie afsluiting van een prachtige maar weer emotionele dag!

Imagine the magic that captures the moment! Steun Stichting Hoogvliegers ga naar www.stichtinghoogvliegers.nl en kijk hoe u een bijdrage kunt leveren.

9e wedstrijddag

2010-08-11T04:58:00.000-07:00

Vanmorgen werd ik wakker van het getik van regen op mijn tent. Ik draaide me heerlijk nog een keer om totdat Hijmen om half negen aan mijn tent stond te schudden. Het was nog steeds geen weer, de box was niet opgesteld door de wedstrijdleiding dus we besloten de kist niet te monteren voor de briefing.

Inmiddels was de briefing ook uitgesteld tot 12 uur, dus we konden een hele ochtend rustig aan doen. Op mijn gemak e-i-n-d-e-l-i-j-k een keer onder een WARME douche gestaan; ik heb al de hele wedstrijd een lauwe douche te pakken, brrrr. Daarna ontbeten en vervolgens op de thee bij de familie Van Breemen. Ook Joke en Karel Termaat schoven gezellig aan. Marc, Hijmen en Karel discusieërden over de jet motor van de XTC die maar niet normaal wil werken, terwijl Mariska, Joke en ik onder het genot van een kopje thee en chocolade met ons laptopje foto's zaten te bekijken en wat te internetten. Joke en Mariska doen beiden aan professionele fotografie, beiden gaan hier dus helemaal los met foto's maken van allerlei situaties, vliegtuigen (daar schijnen er hier genoeg van te zijn) en bijzondere luchten.

Op de briefing kregen we toch een opdracht mee, wat een verrassing een AAT van 1:30 uur. Op het moment van de briefing was het nog grijs en grauw maar tijdens het monteren van de kist brak de zon door en schoot de temperatuur flink omhoog. Dit met als resultaat dat er nu al dikke zware cumuls (wolken)hangen die dreigen te gaan regenen. Ook de toppen van de wolken schieten flink door nu. De eerste start staat gepland om drie uur, ik ben benieuwd wat de vliegdag ons zal gaan brengen . . . vanavond meer.

Eenmaal in de box trok er om drie uur een flinke bui over ons heen, we konden weer de vleugels zemen! Om vier uur werd er begonnen met starten dat ging vrij vlot en rond kwart voor vijf hobbelde ik achter de sleepkist aan. Echter, . . . dit ging helemaal niet goed. Mijn vleugel ging naar de grond en ik kreeg hem door de lage snelheid niet van de grond. (zat ook wel een bèètje veel water in) Mijn kist brak uit en toen ik recht op de bomen afreed in plaats van achter de sleepkist aan ontkoppelde ik. De sleepkist draaide netjes om en Hijmen & Mariska renden me tegemoet om me weer achter de sleepkist te krijgen. Ik werd weer aangehaakt, na wat hobbelen over de strip hapte wederom mijn tip de grond in maar na flink wat stuurwerk kreeg ik hem recht achter de sleep en hopte ik los van de grond, pfew dat was even spannend.

Voor de startlijn was het lastig thermieken, sommige wolken hingen lager dan andere wolken. Hierdoor was het lastig om andere kisten te zien, dus ik heb ogen op steeltjes gehad. Eenmaal over de startlijn zag het weer er goed uit, let wel het was inmiddels al 17:20 uur. Ik hobbelde onder een mooie wolkenstraat door en die deed niet helemaal wat ik wilde, 25 km verderop zat ik 700 mtr (zo laag heb ik deze hele wedstrijd nog niet gezeten!) en vond een mooi belletje. De eerste cilinder kon gerond worden, omdat ik een mooie wolkenstraat op koers naar het tweede keerpunt zag besloot ik deze cilinder niet te ver in te vliegen en te profiteren van de andere wolkenstraat. Goed plan, hij deed wat ik wilde en gaf goed stijgen, na een paar kilometer was het feest voorbij en moest ik alweer terug richting Bailleau: de vliegtijd van 1:30 uur was bijna voorbij. Een soepele landing op Bailleau maakte een eind aan dit bijzonder late wedstrijdvluchtje.

Ps. met dank aan Joke & Mariska voor een aantal van de foto's van vandaag (klik op de foto's voor een grotere afbeelding), check ook Joke's website voor meer foto's van de wedstrijd http://public.fotki.com/joketermaat/

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

8e wedstrijddag

2010-08-10T09:01:00.000-07:00

Vanmorgen scheen heel even een flauw zonnetje maar al gauw trok er hoge bewolking over ons heen. We hebben gemonteerd maar vonden het al enigszins verdacht dat er geen enkele Fransoos zijn kist aan het opbouwen was. In de grid waren echter gewoon de boxen uitgezet (rij nummers) dus de wedstrijdleiding is in ieder geval wel iets van plan vandaag.

Tijdens de briefing werden we niet echt vrolijk van de meteo maar toch verwachtte de wedstrijdleiding dat we een opdracht konden vliegen. Een AAT opdracht van 1:30 uur met een minimale afstand van 166 km en maximale haalbare afstand van 350 km én om 12 uur de eerste start. Yeah right!

In de grid aangekomen was de lucht inmiddels egaal grijs geworden en een paar druppeltjes regen waagden hun afdaling naar de 50 zweefvliegtuigen op de grond. Waarop vervolgens iedereen driftig met zemen aan de gang ging. De start werd een half uur uitgesteld, en nog een half uur, en nog een half uur, en nog een half uur. Na drie uur (!) "hangen" in de box werd de Amical klasse gecancelled en drie kwartier later werden dan ook eindelijk de Grand Voile en onze klasse gecancelled. Jammer ik had graag willen vliegen om mijn positie te verbeteren in het klassement,ik ben inmiddels naar de 11e plaats gekropen en dan nu een dag waarop ik niets heb kunnen uitvoeren. Balen!!!

De wedstrijdleiding heeft de score van gisteren bijgesteld en flink wat strafpunten uitgedeeld. Daar is de wedstrijdleiding al de gehele wedstrijd zeer fanatiek mee bezig, het is iedere dag met vliegen opletten geblazen om niet in de prijzen te vallen qua strafpunten. Een aantal vliegers hebben wat luchtruimen geschonden en worden daar behoorlijk voor gestraft in het klassement. Niet leuk, terecht dat wel (ik was de eerste dag de sigaar) en gunstig voor mij, dat dan weer wel :-D

Dankzij deze "hangdag" heb ik wel de weblog kunnen bijwerken. Het waren de afgelopen tijd lange en vermoeiende dagen. Ook zijn er bij alle dagen foto's toegevoegd. Dusss nu aan de Franse kaas en wijn, we moeten toch iets hier op het vliegveld ;-) Trouwens met dank aan Mariska van Breemen voor het merendeel van de foto's www.studiomariska.nl Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

7e wedstrijddag

2010-08-09T15:09:00.000-07:00

Zoals te merken is hebben we het hier erg druk, wedstrijdvliegen is nou niet bepaald vakantie vieren. We staan rond half 8 op, gaan de kist monteren, water in de vleugels tanken, daarna douchen, dan ontbijt, dan briefing en naar de strip om de opdracht te programmeren en daarna moet er alweer gestart worden. Als ik aan het eind van de dag land moet de kist weer gewassen en gedemonteerd worden, daarna eten (en dan is het al laat) en dan is het eigenlijk alweer bedtijd. Ja bedtijd is vroeg hier, ik ben kapot na een dag vliegen. Dus de weblog leidt hier een klein beetje onder, vandaag heb ik em bijgewerkt en ook bij de voorgaande dagen foto's ge-upload.

Vanmorgen was het klef warm, dat hebben we deze wedstrijd nog niet gehad. Om negen uur stond de kist gemonteerd en vol getankt met water wedstrijdklaar in de grid.

Er is een opdracht van 375 km uitgezet, eerste start 12:00 uur. Om 12:30 uur hing ik achter de sleep, de sleepvlieger zette me ontzettend lullig af (de ***) waardoor ik een kwartier lang gedwongen in een belletje van 40 centimeter heb zitten draaien, ik kon geen kant op omdat ik veel te laag zat om überhaupt het vliegveld nog terug te kunnen halen. Maar geduld wordt beloond en ik kon na lang draaien terug steken richting het startpunt. Pfew.

Ik twijfelde nog iets aan het weer, zeker omdat dat thermiekbelletje van net zo zwak was, maar nadat ik eenmaal over de startlijn ging ging het hard. Op weg hoefde ik maar weinig te draaien in de thermiek en kon lange stukken glijden onder de wolkenstraten door die veel stijgen gaven. Vandaag was het écht ouderwets Frans Vlamweer!!!

Onderweg hadden we Orlèans als keerpunt een waanzinnig oude stad met een giga kathedraal erg mooi om van bovenaf te bekijken, maar ik had geen tijd om uitgebreid de tourist uit te hangen, ik moest door . . . snelheid maken! Dus ik drukte de stuurknuppel in het vooronder en rondde het keerpunt om door te steken naar het volgende keerpunt.

Voor ik het wist zat ik al op final glide 112 km uit!!! Er stond een mooie donkere wolkenstraat richting Bailleau en ik besloot te kijken hoever ik hieronder kon glijden zonder te draaien. Het lukt me om ruim 80 km zonder te draaien te glijden. Om vijf uur landde ik weer op Bailleau waar een blije Hijmen mij en de kist uit het veld vistte.

Een fantastische dag, helaas ben ik wederom niet tevreden over de uitslag. Ondanks mijn extreem goede snelheid (114,7 km/h) ben ik 14e geworden vandaag. Ik baal enorm ik word door de zware handicapfactor compleet weggerekend in het klassement, iets wat heeeel frustrerend is! Ik vlieg goed, ik vlieg hard maar de handicap op de kist nekt me in mijn klassement. Maar voorlopig kruip ik nog steeds verder naar boven in het klassement, sta 13e nu, morgen weer een dag en dan maar weer proberen nóg harder te vliegen :-(

Vanavond zijn Hijmen, Familie van Breemen en ik uit eten geweest in Chatres, het was eindelijk een zwoele avond met mooi terras weer. Heerlijk gegeten en het was echt supergezellig. Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

6e wedstrijddag

2010-08-08T14:42:00.000-07:00

Vandaag was het mistig op de strip. Een dikke laag vochtige lucht die als een koele deken over de strip hangt. Toch gingen Hijmen en ik monteren. Hier in Frankrijk klaart het weer altijd gauw weer op.

De wedstrijdleiding had fanatiek een 505 km opdracht uitgezet. Helaas klaarde het weer later op dan verwacht waardoor we de B-opdracht kregen 340 km.

Nou deze opdracht ging als een raket, wat een goed weer! Mijn snelheid vloog omhoog en ik wist met maar liefst 106 km/h de opdracht rond te vliegen. Niet hard genoeg door de zware handicap factor op het vliegtuig waar ik mee vlieg krijg ik minder punten. Zucht! Maar langzaamaan krabbel ik omhoog in het klassement; nog vijf dagen te gaan!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Rustdag

2010-08-07T14:37:00.000-07:00

Vandaag hebben we een rustdag, dat is gebruikelijk na vijf dagen vliegen. Het vliegen is namelijk heel erg vermoeiend, de hele dag in een hete cockpit continue tactische beslissingen nemen en de kist in de thermiek omhoog schroeven. Iedere avond na het vliegen ben ik letterlijk helemaal gesloopt dus laat naar bed is er niet bij.

Voor de ontspanning ben ik samen met de Familie Van Breemen en Joris een dagje naar (jawel) Euro Disney geweest. Parijs ligt hier 80 km vandaan dus het is maar een klein stukje rijden. 's Morgens om half negen waren we los, op naar Parijs!

Ik denk dat ik over Euro Disney niet zo heel veel hoef te vertellen, de foto's spreken voor zich klik op de foto voor een grotere afbeelding. Morgen weer vliegen, joepi!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

5e wedstrijddag

2010-08-06T14:39:00.000-07:00

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

4e wedstrijddag

2010-08-05T14:35:00.000-07:00

Vandaag een AAT de wedstrijdleiding is niet helemaal zeker van het weer en verwacht aan het einde van de middag slechter weer. Dus we hebben een AAT van 1:30 uur.

Nou die ging dus als een speer, het weer was supergoed en ik ging hard! Ik landde rond vier uur, heerlijk gevlogen en rond vijf uur verslechterde inderdaad het weer. De wedstrijdleiding had het prima ingeschat!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

3e wedstrijddag

2010-08-04T12:37:00.000-07:00

Vanmorgen zag het weer er niet uit. Toch hebben we de kist gemonteerd want hier in Frankrijk weet je nooit en dat klopte. De wedstrijdleiding had inderdaad een opdracht uitgezet: AAT (Assigned Area Task) met een maximale vliegtijd van 1:30 uur, eerste start om 12:30 uur. Het weer klaarde inderdaad ietsje op maar het bleef er niet uitzien! Een dik wolkendek met wat verdwaalde cumultjes eronder maar de sleepkisten werden opgestart en de eerste kisten vertrokken richting de donkere wolken.

Eenmaal boven zakte ik bijna onderuit, op 200 mtr (en das laag!) pikte ik een zwak belletje op welke ik geduldig uitdraaide. Daarna lukte het me om hoog te blijven en dat leek mij ook verstandig voor de rest van de dag. De wolkenbasis zat maar op 1.200 mtr, daar kan dus lokaal al 155 mtr vanaf omdat het veld hier zo hoog ligt. Op pad komt de grond ook nog omhoog dus dan blijft er weinig werkhoogte over.

Op pad ging het wel maar het was erg lastig, harde wind en de thermiekbellen stonden ver uit elkaar en waren zwak. Maar met wat krabbelwerk lukte het me om het eerste keerpunt te ronden, gauw door naar het volgende keerpunt.

Helaas lag dat tegen de harde wind in en dat was behoorlijk pittig. De hoge bewolking was inmiddels dikker geworden waardoor de thermiek verder uitdoofde. Lange stukken glijden maar gelukkig met niet al te veel dalen. Halverwege het tweede been vond ik een belletje en kon weer verder op pad. Mijn werkhoogte was nog steeds marginaal. Vlakbij Chatres (grote stad) zat ik écht laag het keerpunt was nog maar 14 km vliegen maar ik kon er niet komen. Na lang prutsen (zeker een kwartier) vond ik een zwak belletje, halve meter per seconde stijgen. Het kostte tijd maar het was het enige wat ik had om te voorkomen dat ik aan de grond zou staan. Ik besloot te gaan glijden en de bel niet uit te draaien. Ik rondde het keerpunt en gokte erop dat de stad wat stijgen zou geven. Inmiddels was het al behoorlijk donker geworden door het wolken dek wat als maar dikker en dikker werd.

De stad deed wat ik verwachtte en droeg wat, mijn vluchtcomputer gaf aan dat ik op 32 mtr boven het vliegveld aan zou komen, niet echt veel marge. Ik besloot te blijven glijden in de hoop dat ik nog wat stijgen op mijn pad zou vinden. De weergoden waren me goed gezind, mijn vluchtcomputer telde verder op en uiteindelijk zou ik op 184 mtr boven het vliegveld aankomen. En dat klopte. Opgelucht landde ik op Bailleau en een blije Hijmen (mijn (T)ophaler vistte mij en de kist uit het veld. Lekker gevlogen en blij dat ik de opdracht voltooid heb met dit marginale vliegweer.

De resultaten staan op http://www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2010-Resultats.html ik vlieg in de Vitesse klasse. Vandaag 13e plaats gehaalt en in het voorlopig klassement sta ik nu 15e, hopen dat ik dat nog kan opkrikken naar boven toe.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

2e wedstrijddag

2010-08-03T13:18:00.000-07:00

Vanmorgen werden we wakker onder een stralend blauwe hemel, wel een beetje frisjes buiten. De wedstrijdleiding heeft een opdracht uitgezet van 458 km om de TMA van Orleans heen. Dat wordt pittig met navigeren, zeker na gisteren sta ik super op scherp nu.

De sleepstart ging vlot en ik vond direct een goede bel. Omdat ik vandaag helemaal vooraan stond moest ik bovenin lang wachten totdat de startlijn openging. Ruim een half uur lang heb ik tegen de wolken aangeplakt gezeten wachtend tot de lijn open ging en ik op pad kon.

Het eerste been ging vlot, zonder te draaien rondde ik het eerste keerpunt. Het tweede keerpunt ging net zo vlot, ik vloog 106 km/h gemiddeld dus ik ging lekker. Ik genoot van de vlucht hoewel ik wel continue twee "rugzakkers" achter me aan heb gehad. Als ik verder stak zag ik op mijn FLARM dat ze direct in mijn kielzog volgden; irritant! Lekker makkelijk om achter iemand aan te vliegen. Eentje zat zo laag dat ik niet kon zien wie het was en de andere was de Franse DR. Maar na een slinks afslagje naar links om airspace te omzeilen vloog ik de DR kwijt. Ik was weer alleen.

Eenmaal boven de Sologne (ik háát dat bos) moest het gas eraf. De Sologne heeft de eigenschap dat er áltijd mooie wolken boven staan die niets doen. En ook vandaag deden wolken die er hingen het niet echt. Dus lange stukken zuinig glijden en hopend op wat stijgen.

Een stuk verderop zat een grote kerncentrale en ook daar mag je niet overheen vliegen (weer airspace) maar moet je omheen vliegen. Ik zat niet heel erg hoog omdat ik een slecht pad boven de Sologne had gehad. De wolk waar ik naartoe wilde vliegen was nog zeker 20 km verderop, daar zat ik nu veel te laag voor om die te kunnen halen zonder stress. Ik besloot een half metertje stijgen te pakken waar ik toevallig doorheen vloog en draaide geduldig het belletje uit tot 1.400 mtr. Ik kon om de centrale heen op naar het wolkje . . . wat er inmiddels niet meer goed uitzag.De bovenkant van de wolk was al aan het afbouwen en de onderkant werd ook al rafelig. Ik besloot het risico niet te nemen en naar rechts te vliegen waar een andere goede wolk hing. En, wow, die gaf 3 mtr stijgen per seconde! Going up!

De weg terug naar Bailleau ging ondanks dat het pad er slecht uit zag heel vlot. Ik vond twee goede bellen die me naar ruim 1.900 mtr brachten, ik kon vervolgens dus een heel stuk glijden. Het donkere wolkendek wat er hing droeg goed en binnen no time legde ik de laatste 125 km van deze vlucht af. Heerlijk om na zo'n vlucht weer te landen op Bailleau. Genoten!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

1ste wedstrijddag

2010-08-03T01:14:00.001-07:00

Vanmorgen was het twijfelachtig weer, toch moesten we de kisten in de grid zetten. Tijdens de briefing bleek er een drietal fronten Bailleau te passeren en de verwachting is dat we om 14:00 uur in de regen zullen zitten, nog geen opdrachten maar een 2e briefing om 13:00 uur.

Goed er zyn opdrachten uitgezet, AAT van 1:30 uur. Het weer ziet er wel aardig uit. Na de start dacht ik er echter anders over; overal hingen buien en ook boven het startpunt! Door de bui heen kist drijfnat ging ik over de startlijn . . . weer in de regen. Zweefvliegtuigen houden niet van regen, daar gaan ze slecht van vliegen/glijden waardoor je heel veel hoogte verliest.

Eenmaal op pad ging het wel aardig, ik genoot van het lastige weer en het prachtige uitzicht. Met name de Eiffeltoren was hartstikke goed te zien dankzij het heldere weer. En toen ik dat dacht was het mis, die Eiffeltoren was wel heeel goed te zien. Een vluchtige blik op mijn vluchtcomputer deed de rillingen over mijn lijf gaan. Sjit: airspace en ik zat er nèt 1 km in, er zat niets anders op dan om te draaien en terug te vliegen naar Bailleau, ik heb nu een buitenlanding gekregen op het punt waar ik het verboden luchtruim ben ingevlogen. Airspace schenden is not done! Stom stom stom!

Eenmaal op weg terug werden de buien groter en groter maar het lukte me om het veld terug te halen. Balend stapte ik uit, ik heb kans op punten verspeeld door niet op te letten. Stom!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!I

Op naar Bailleau

2010-08-01T13:25:00.000-07:00

Afgelopen donderdag zijn we in een colonne van drie aanhangers + volgauto afgereisd naar Bailleau. Het was een gezellige maar lange reis. Het tentenkamp opzetten in het donker was enigszins een uitdaging maar wij zweefvliegers zijn wel wat gewend wat dat aangaat.

Vrijdag heb ik een trainingsvlucht gemaakt, met waanzinnig weer! Ondanks dat ik pas rond half drie ben gestart heb ik toch nog effe ruim 370 km gevlogen. Ben heel even naar Saint Florentin op en neer geweest waar Hijmen op vakantie was. Hijmen gaat daar altijd drie weken vliegen. Boven St. Flo heb ik Hijmen opgeroepen en na even gedag gezegd te hebben ben ik omgedraait en terug naar Bailleau gevlogen. Leuk leuk leuk! Ik heb deze vlucht gemiddelt 106 km/h gevlogen, erg relaxed als ik deze snelheid tijdens de wedstrijd ook haal ben ik meer dan tevreden.

Maandag eerste wedstrijddag . . . nu nog goed weer . . .

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Coming Soon Bailleau 2010

2010-07-28T07:57:00.000-07:00

Check de Franse site http://www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2010.html

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

2010-06-26T23:54:00.000-07:00

What a beautiful day @ Schiphol 26 juni 2010

Stichting Hoogvliegers is een stichting die vliegdagen organiseert met ernstig zieke en gehandicapte kinderen. Tijdens deze dag zijn de kinderen voor één dag piloot en mogen ze ook zelf vliegen.

Tim Drubbel, een goede (zweefvlieg)vriend van me, is al jaren met zijn motorkist van de partij om dit evenement te steunen. Hij reist/vliegt alle vliegvelden af om de Hoogvliegers kinderen rond te kunnen vliegen. Op uitnodiging van Tim mocht ik mee naar dé Hoogvliegersdag @ Schiphol! Whaaaah!!!! Gaaf!!!!

Op vrijdagavond reed ik naar Lelystad vanwaar we opstegen om naar Schiphol te vliegen, het was natuurlijk übergeil om met zo'n klein motorkistje op hét grote Schiphol te mogen afvliegen én landen. Over de radio hoorden we nog twee andere kistjes met de toren babbelen om hun landing aan te kondigen, normaliter zijn kleine motorkistjes niet toegestaan in het luchtruim van Schiphol. Na een kleine verwarring over de ingebruik zijnde Runway (ahum) maakten we een soepele landing @ Schiphol. Er was vervoer geregeld naar ons hotel, helemaal top nu al!

De volgende ochtend werden we wakker met een strakblauwe hemel waar al gauw de eerste cumultjes zich aandienden, een prachtdag om te vliegen!. Rond half acht arriveerden we van het hotel in de hangaar, het platform stond inmiddels al flink gevuld met 20 kleine motorkistjes, de Antonov 2, Falcon, Beechcraft, Airvan en de Kustwacht was ook van de partij. De organisatie draaide op volle toeren en we kregen direct een platformbadge en een veiligheidsvestje uitgereikt.

Om negen uur kwamen de eerste kinderen binnen, ze waren al door het dolle heen! De kids waren over de snelweg begeleid, van het verzamelpunt naar Schiphol, door een escorte van de Politie, Brandweer, Marechausse, KLPD en American Police. Al gauw dromden de kids binnen en vulde de hangaar zich met opgetogen kinderstemmen. Voor ik het wist begeleidde ik mijn eerste clubje kids over het platform naar hun allereerste vlucht als piloot. Het was een druk dagje, er moesten immers 97 kinderen begeleid en rondgevlogen worden. Terwijl de kids wachtten op hun vlucht werden ze vermaakt door diverse vrijwilligers van de Marechaussee, Douane, Politie, er werd geschminkt, eten, drinken, clowns, Politie, KLPD, Brandweer, Flightsimulator, Trucks, American Cars, American Police, Birdcontrol etc. etc. het was er allemaal! Ze mochten zelfs naar de Fire Fly; de kist waarop de Brandweer van Schiphol traint en branden nabootst, de Fire Fly stond voor de gelegenheid echt in brand!

Aan het eind van de middag gingen we in één grote kolonne met meer dan 50 (!) voertuigen een rondje Schiphol doen en, jawel, over de in gebruik zijnde startbanen! Naaaaah dat was een partij gaaf natuurlijk! Het "normale" verkeer op Schiphol ging gewoon door, alsof er niets aan de hand was en des te specialer was de zogenaamde runway-run die we zelfs op Schiphol mochten doen. En nu denken jullie natuurlijk dat de vrachtwagens en politiewagens over de Schiphol Oostbaan zouden gaan rijden: FOUT!! Eerst was de Zwanenburgbaan (18C-36C) aan de beurt om vervolgens vol gas over de Buitenveldertbaan (baan 09-27) te 'scheuren', toch niet te geloven? (zie foto onderaan voor route) Luid toeterend, met sirenes, bird control herrie trokken we als een lawaaierige stoet voorbij aan de taxiënde Boeings. Wat zullen de passagiers aan boord van de kisten gedacht moeten hebben???

De kinderen genoten! Het was niet altijd makkelijk om de kids te begeleiden, sommigen vonden het wel heel erg spannend worden als er ingestapt moest worden (sommigen zelfs zonder hun ouders), of tijdens het vliegen, er komt ook zoveel op hen af. Gelukkig kwam je met een lief woord en troostende arm een heel end bij hen, waardoor ze toch optimaal konden genieten van hun vlucht. Ook de ouders genoten en de weergoden waren de Hoogvliegers ook heel erg goed gezind.

Rond de klok van vijf uur was de dag voorbij, de kinderstemmen verdwenen in de verte, het platform raakte leeg, de Beechcraft en Falcon werden terug in de hangaar gezet en de motorkistjes verdwenen één voor één in de verte aan de horizon. Moe maar voldaan stapte ik in de Cessna 172 bij Aloys Bodewes, hij vloog ook naar Lelystad en zou anders alleen moeten vliegen. Tim en ik waren toch met z'n drieën dus ik besloot Aloys te vergezellen naar Lelystad. Voor de laatste keer stegen we op op Schiphol om via een prachtige route recht over Amsterdam, de Oranjesluis weer koers te zetten naar Lelystad. Na nog eventjes "stout" in het laagvlieggebied bij Lelystad te hebben rondgescheurd (wat zou die boer gedacht hebben?) maakte een soepele landing een einde aan een fantastische, vermoeiende maar dankbare dag. Zucht!

Ik ben nog steeds enorm onder de indruk én aan het nagenieten van de Hoogvliegersdag @ Schiphol! Het is erg dankbaar vrijwilligerswerk om te doen. Wat een prachtig initiatief met een waanzinnig mooi doel heeft deze stichting toch. Ik ben blij daar een kleine bijdrage aan te hebben mogen leveren. En wie had dat gedacht? Dat zoiets mogelijk zou zijn op Schiphol? Met al die kleine vliegtuigjes af en aan vliegen de hélé dag! Over de in gebruik zijnde startbanen rijden met meer dan 50 voertuigen? Vliegtuigen die een 360 om de verkeerstoren mogen maken? Schiphol toont zich van haar zachte kant, en ik heb er respect voor dat het mogelijk was. De Hoogvliegers kinderen hebben genoten en ik nog meer van hun glimlach! Deze stichting verdient een pluim en Schiphol voor deze actie ook! Steun Stichting Hoogvliegers check de site: www.stichtinghoogvliegers.nl

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Open Militaire Kampioenschappen 2010

2010-06-14T08:06:00.000-07:00

Jammer jammer jammer dat we maar één hele vliegdag deze OMK 2010 hebben. De weergoden waren ons niet goed gezind. Gelukkig was er ondanks het weinige vliegen een prima sfeer hier en een hoop gezelligheid.

Op maandag was een 'aardige' wedstrijddag om vervolgens de rest van de week geteisterd te worden door hoge en middelbare bewolking met veel buien. De vrijdag werd gecancelled na anderhalve klasse gestart te hebben wakkerde de wind dusdanig hard aan dat er uit veiligheidsoverweging werd besloten tot het cancellen van de dag.

De gezelligheid was er niet minder om, tegen verwachting in bleef iedereen op het vliegveld hangen waardoor het super gezellig was. Er werd gevoetbald en de modelvliegtuigjes werden te voorschijn getoverd. Konden we toch nog een klein beetje vliegen ;-)

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Bubbelbad @ EHTW verkeerstoren

2010-05-26T12:24:00.000-07:00

Soms wil je méér dan een simpele verkeerstoren op het vliegveld. Wij gingen voor het bubbelbad, uitzicht fantastisch, hoewel het toch wel een béétje frisjes was daarboven.

Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Nederlandse Kampioenschappen 2010

2010-05-18T11:15:00.000-07:00

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Video filmpje Sleepstart

2009-09-14T02:30:00.000-07:00

Girls day out

2009-09-14T00:27:00.000-07:00

Zaterdag belde Sabine of ik zin had om zondag met haar en de RET (DG1000T) te vliegen. Tuurlijk had ik daar zin in en zo tufte mijn autootje zondagochtend richting Terlet.

Na de koffie en de brunch hebben we de kist gemonteerd en afgezeemd (regen!!!!). Het weer was niet echt denderend, beetje zon, beetje regen en wolken die als kleine raketjes voorbij schoten door de harde wind. Maar dat deed "the girls" niet afschrikken en giegelend stapten we in.

De sleepkist taxiede ervoor, Thei Bongers liep tip en daar gingen we! Toen we loskwamen zagen we een gigantische regenbui op Terlet afstormen en vroegen de sleepvlieger ons richting de zon af te zetten, weliswaar benedenwinds maar we hebben een turbo dus dat kwam allemaal wel goed.

Na ontkoppelt te hebben startten we de motor en klommen tot aan de wolkenbasis, een prachtig uitzicht sierde ons minilandschap. Eenmaal boven Nijmegen besloten we terug richting Terlet te vliegen. We moesten door de bui heen die inmiddels gegroeid was tot een grote boze volwassen bui.

Zorgvuldig namen we de strategie door en zochten het dunste lijntje van de bui op, met 1.000 mtr hoogte op de klok moesten we een heel end kunnen komen terug richting het Noorden. We doken de bui in en toen we er onderdoor waren steeg het zelfs een beetje, maar met nog maar 500 mtr op de klok besloten we de motor te starten om richting Terlet te kunnen vliegen.

We hoorden en voelden de motorluiken wel opengaan maar de motor verscheen niet in mijn spiegeltje . . . Ik begon de procedure opnieuw (zal vast wel een knopje gemist hebben) maar wederom hoorden en voelden we het luik opengaan maar er kwam geen motor te voorschijn. *SLIK* "Sabine, we gaan buitenlanden" "Ok . . .. waarom eigenlijk?" "Omdat er hier op de display spindel failure staat" "Probeer het nog eens, doe je het wel goed?" "Ja natuurlijk doe ik het goed, owkay, jij vliegt, ik probeer de motor nog een keer!" na een aantal pogingen boven een mooi landingsveldje zat er niets anders op dan buiten te landen. De motor weigerde op alle vlakken dienst en no way dat we Terlet nog terug haalden met deze harde wind.

Na een veilige buitenlanding in Huissen belden we met Terlet om te kijken of iemand ons op wilde komen halen. We hadden namelijk geen ophaler geregeld voor deze "lokale" vlucht, ahum. Ronald (Hobbit) Stellaard en Sietske Bakker wilden ons wel komen halen.

Vijf minuten na onze landing kwam de motorzwever van Terlet even een kijkje nemen en vragen of alles goed was. Uiteraard was alles, behalve een deuk in ons beider ego, oké. Een half uur later kwam de motorzwever weer terug, mét een nieuwe (nieuwsgierige) bemanning die ook even een kijkje kwamen nemen. Ramptoeristen dat die zweefvliegers zijn! Weer een kwartier later hoorden we gebrom in de verte en ja hoor . . . was wéér de motorzwever terug met wederom een verse lading nieuwsgierige bemanning! Nah ja!!! Sabine en ik waren een toeristische trekpleister geworden en onze collega vliegvrinden van Terlet kwamen ter vermaek een kijkje nemen waar we stonden. :-(

Ronald en Sietske waren er snel en om vijf uur reden we Terlet weer op, waar we overladen werden met aandacht van iedereen, nah ja, leedvermaek eerder.

Wat was er nou met de motor aan de hand zul je je afvragen. De propeller zat vast achter de spindelkabel waardoor het ding er met geen mogelijkheid meer uit kon. Na de propeller een klein stukje gedraaid te hebben kon ie gewoon het luik weer verlaten. Over pech hebben gesproken.

Ach ja, we hebben een leuke dag gehad, lol gehad, bijgepraat, mooie kiekjes gemaakt, zijn weer current vliegen, current slepen en current buitenlanden en een heel mooi verhaal rijker. Whahaha! If you're still in control . . . you're not going fast enough! Ik ga hàrd man!

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding

Vergulden Venturi

2009-08-30T12:01:00.000-07:00

Afgelopen weekend was de tweedaagse wedstrijd: "Vergulden Venturi" op Malden. Vrijdagavond was er al een klein gezellig groepje in de Zweef Inn aanwezig en aan het bier. In de verte waren indrukwekkende onweersbuien te zien met over de volledige breedte van de bui bliksem. Heel gaaf om te zien zolang het maar aan de andere kant van de rivier blijft!

Zaterdag: Vannacht heeft het flink geregend op Malden, de omgeving is kleddernat en er hangen al vroeg lage waterige cumultjes die als kleine raketjes voorbij schieten: harde wind!!! Arie (Tophaler) is keurig om half negen paraat om de kist te monteren. De briefing is uitgesteld tot elf uur dus we hebben ruim de tijd voor ontbijt, een bakkie pleur en om bij te kletsen.

Het weer: Cumulus verwachte basis 1.300 mtr
hele harde wind: 25 kt met uitschieters naar 30 kt. Sportief dagje dus!
Opdracht: Malden - Deil - Ahaus Legden - Malden Afstand: 259,2 km
Eerste start: 13:00 uur

Lokaal is het op zich prima weer en we konden al gauw op pad. Eenmaal op pad viel het niet mee, de harde wind was moeilijk om tegen in te vliegen, de bellen verwaaid. Ik vind niets, geen stijgen, nakkes nada, en na 25 km glijden met 42 km/h tegenwind vind ik op 400 mtr. een halfje. Geduldig draai ik het belletje uit, veel andere opties heb ik niet. Door de harde wind waai ik terug richting Malden, ik besluit de laatste 7 km naar Malden terug te vliegen en opnieuw af te vliegen.

Nu gaat het wel goed, er staat een mooie wolkenstraat richting Deil. Het lukt ondanks de harde tegenwind Deil te ronden maar daarna is het ineens lastig. Ik zit op 600 mtr en het enige wat ik kan vinden is een halfje en naar het tweede keerpunt is het nog 120 km vliegen, weliswaar met de wind mee! Ik neem een risicootje, glij door en vind op 400 mtr een 1,7 mtr bel!

Na het tweede keerpunt te hebben gerond zie ik een hele mooie donkere wolkenstraat die heel veel goeds beloofd. Gretig vlieg ik op het ding af en eenmaal eronder begint het (surprise!) te regenen, aaaaah!!! Direct ga ik 90 graden uit koers, weg onder dit ding vandaan in de hoop dat de rand van de wolk wat stijgen zal geven. Een stukje verderop tref ik (laag boven Stadtlöhn) de KP aan (die was ook verrast door de bui), samen vinden we een bel en kunnen we weer verder op pad.

Het is lastig om wéér tegen die ontzettende harde wind in te moeten vliegen naar huis en het begint nu ook al laat te worden. 25 km uit van Malden is het zo dood als een pier in de lucht. De KP steekt nog gauw de rivier over en lukt het een belletje te vinden om thuis te komen, maar ik zit inmiddels te laag om de oversteek nog te kunnen maken. Uiteindelijk ben ik 18,8 km van Malden buitengeland tussen Aerdt en Herwenen in. Typisch gevalletje van nèt niet thuis! Ik kwam maar 300 mtr te kort.

En nu komt het . . .
Terwijl ik in de cockpit zit bel ik Arie om te vertellen waar ik ben geland. Vervolgens stap ik uit kijk tegen de zon in waar iemand op me af komt lopen, ik zie alleen een schim door de lage zon. Vervolgens hoor ik: "Hey Toozzz, wat doe jij hier?" Ik: ?!

Ik ben perplex en moet schakelen, kijk nog eens goed om me heen, ja nee ik sta toch écht in een akker en niet op een vliegveld. Eenmaal aan de goede kant van het zonlicht zie ik wie het is: Stefan Zuiderwijk ook een zweefvlieger. Hij is aan de BBQ bij zijn schoonouders en zag een kist kansloos laag overkomen en vervolgens landen. Wat een toeval!!! Stefan helpt me om de kist naar de rand van het veld te brengen en houdt me even gezelschap. Wat is de wereld toch klein!

Zondag
We hebben van 12 tot 5 in de box staan wachten op mooi weer wat maar niet onze kant op wilde komen. De wedstrijdleiding kon niets anders dan de dag cancellen om half vijf en euforisch genoeg ging daarna de zon schijnen. Ik heb nog een kwartiertje gevlogen met de D2 ze stond toch al inelkaar. Foto's en filmpje even doorscrrrollen naar beneden.

Arie bedankt weer voor het ophalen!!! Stefan bedankt voor je hulp in de akker en Leo leuk dat je effies kwam kijken waar ik stond.

Filmpje klikken en kijken!

Klik op een foto voor een grotere afbeelding

Arrrie!!! De tophaler

Stefan Zuiderwijk wat een toeval!

Arcus overvliegen naar Duitsland

2009-08-23T23:58:00.000-07:00

Na lang wachten was eindelijk de Arcus een weekje in Nederland. Vele gegadigden hebben afgelopen week gretig gebruik gemaakt van de gelegenheid om een proefvlucht op het nieuwste paradepaardje van Schempp Hirth te kunnen maken.

Na deze week zal de Arcus in Göttingen flutterproeven en diverse andere tests op de Universiteit ondergaan. Tja en je kan een zweefvliegtuig in de aanhanger erheen brengen of vliegend . . . De keuze was door Francois Jeremiasse (momenteel de Nederlandse vertegenwoordiger van Schempp Hirth) heel snel gemaakt en ik mocht mee! Thei Bongers bood aan om de aanhanger daarheen te rijden en ons weer op te pikken. Super!

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, rond half twaalf onstonden voorzichtig de eerste cumultjes aan de horizon. De Arcus stond zacht te glimmen in de zon op de strip bij de Gelderse, vele geïnteresseerden zwierven als bijen om een pot honing om haar heen.

Rond 13:00 uur hingen we, het weer was goed en we konden vrijwel direct op pad. Glijden glijden en nog eens glijden met de Arcus, man wat kan ze glijden! Vele geïnteresseerden (die ook aan het vliegen waren) kwamen even een kijkje nemen in de lucht, sommigen gingen een stukje mee op pad met ons richting Borkenberge. (De HW heeft een aantal kiekjes gemaakt, die komen later deze week op deze blog te staan)

Binnen no time lieten we Nederland achter ons en vlogen we Duitsland binnen, het platte Hollandse landschap maakte plaats voor de lichte glooiingen en boven de Möhnesee was het uitzicht adembenemend. Piepkleine zeilbootjes (het stikte ervan) een dammetje en vele andere kisten in de lucht, bijna idyllisch). Het weer en het uizicht waren fantastisch, ondanks dat de cumulus enigszins uitdroogden bleek het prima thermisch te zijn, we hebben geen één keer laag gezeten.

Rond 16:45 uur zagen we Günterode liggen achter een heuveltje en landden de Arcus soepel in het zachte gras. Günterode is een klein vliegveldje wat Zuid Oost van Kassel ligt, wel met een keurig verharde baan (ze hebben enkel een sleepbedrijf) en . . . een eigen snackbar op de startplaats! De Brättworsten en steak vonden gretig aftrek bij ons en we kregen zelfs nog een chocolade ijsje (Ooooh al die calorieën weer!) cadeau omdat we te gast waren.

Opgelaten stapten we nog geen half uur later in de auto, Thei was slechts een kwartier later dan wij op het vliegveld. Terwijl we het vliegveld afrijden zien we de Arcus weer het luchtruim verkiezen achter de sleep, zucht wat is ze mooi!

Francois bedankt voor de gezellige en leerzame vlucht, Thei bedankt voor het ophalen!!!

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Ik ga hàrd man!

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Terlet 12:45 uur klaar voor de start!>Francois Jeremiasse

Geïnteresseerden in de lucht komen een kijkje nemen: Henk de Waard in de HW

Final Glide
16:50 uur Vliegveld Günterode (Duitsland)
De Ophaler!!! Thei Bongers vermomd als Japanse toerist.Brättwurst! De Snackbar op de startplaats!

11e Wedstrijddag

2009-08-14T23:57:00.000-07:00

Link naar ons laatste filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=Da22gSFNYEg

De laatste dag vandaag.
Het weer: nu nog volledig overcast maar spoedig zullen de eerste cumulus zich aandienen. 31 grdn.

De opdracht: 404,3 km
Keerpunten: Bailleau - Entrains/Nohains - Pont sur Yonne - Voves - Bailleau
Eerste start: 12:00 uur

Getverrr zo te zien aan de opdracht moet ik wéér over de Sologne heen en ik kan dat bos écht niet meer zien na gisteren!

Het eerste stuk ging op zich best lekker maar eenmaal bij de Sologne aangekomen (het grote enge bos) deden de cumuls het niet meer. Ik scharrelde de wolken af maar kon écht niets vinden en besloot een wolkenstraat aan de overkant te proberen die er heel goed uit zag. Eenmaal overgestoken bleek de andere straat het ook niet echt te doen, echte bellen zaten er niet en ik gleed verder.

Op een gegeven moment zag ik de 86 (kansloos) laag onder me vliegen, ik pikte een belletje op en de 86 draaide ook in. Het belletje ging niet tot aan de basis en ik besloot verder te gaan. Een aantal km verderop draaide ik de volgende bel in, ik zag dat de 86 sportief met me was meegevlogen (die heeft lef!): hij zat laag!!! Ook deze bel deed het niet echt en ik ging verder op pad.

Het werd later en later en het schoot voor geen meter op, ik zag wederom niemand in de verte en begon er inmiddels de pest in te krijgen. Het eerste been was 160 km en na 2 uur en een kwartier (!) vliegen kon ik eindelijk, eindelijk, eindelijk het eerste keerpunt ronden. Boven het keerpunt trof ik een 3 mtr (?!) bel, waar zat ie toen ik hem nodig had????

Het was inmiddels al 17:00 uur en ik zag het totaal niet meer zitten, voor de kenners: cirkel één was heeeel ver weg en onvindbaar op dat moment! De wedstrijdspirit was tot een absoluut dieptepunt gezonken, helemaal omdat ik ook al uren helemaal alleen was. De 86 was inmiddels buitengeland. Ik had na mijn drie buitenlandingen van afgelopen week geen zin om vandaag ook weer (ver weg) buiten te staan en Bailleau zelf was vanaf dit punt nog 133 km vliegen (rechte lijn naar huis wel te verstaan). Voor de opdracht had ik nog ruim 244 km te gaan. Halverwege het tweede been besloot ik naar huis te gaan, ik had er écht geen trek meer in en ik was moe. Ik ging 70 grdn uit koers heading Bailleau en vloog richting een mooie wolk. Ik sprak met mezelf af dat wanneer deze wolk minimaal 2 mtr zou geven en naar 1.500 mtr zou gaan ik het tweede keerpunt nog zou ronden.

De wolk deed het, 2,7 mtr en tot 1.500 mtr! Ongelofelijk ik had de hele dag nog niet zo hoog gezeten! Ik rondde, zoals afgesproken met mezelf, het keerpunt en vloog een giga bel in; 3,8 mtr!!! De spirit kwam terug maar het was ook al heel laat. De cumuls droogden uit en op koers keek ik tegen een compleet blauw pad aan; het was 18:00 uur en ik had nog ruim 150 km te gaan.

Vreemd genoeg ontstonden er recht op koers iedere keer hele vage bijna onzichtbare pluisjes én die wezen hele hele hele goede bellen aan. Maar daarna werd het toch weer blauw en moeilijk, voorzichtig gleed ik verder.

Rond 18:30 uur was ik in de buurt van het vliegveld Buno Bonnevaux en zat laag! Ik riep mijn ophalers op die mij konden horen, ik hen echter niet (kreeg alleen gekraak op de radio terug) ik meldde dat ik waarschijnlijk zou gaan landen op Buno (100 km uit!). Stom toevallig, 8 km van Buno vond ik een zwak belletje (echt per ongeluk dat ik er doorheen vloog!), 0,5 cm maar genoeg om mij te kunnen dragen. Geduldig draaide ik het belletje uit: 1.100 mtr en gleed weer verder.

En nu komt het: je zult het niet geloven en ik baal dat ik mijn camera niet bij de hand had! Recht op koers (alles was inmiddels compleet blauw) onstonden hele vage pluisjes in een rechte lijn achter elkaar, die fantastische bellen aanwezen. Een soort verlichte straat met pijlen die je de weg naar huis wijzen. Bijna bizar; de ene na de andere 2 mtr bel die me naar 1.500 mtr bracht en dat zo laat nog! Ik rondde het laatste keerpunt en meldde mijn (opgeluchte) ophalers mijn final glide. Omdat ik toch al mijn tijd al verloren had besloot ik nog een extra belletje te pakken om een kansloos lage finish te maken en dat deed ik: lààg en hàrd!!! Ik landde na mijn "ik ga hàrd man" finish veilig op Bailleau om 19:45 uur. Ik had een vlucht van 7:12 uur achter de rug en was kapot. Mijn ophalers overhandigden mij, terwijl ik nog in de cockpit zat, een fles Baileys die ik meteen openschroefde: zaaaalig!

Zo zie je maar: geef nooit op hoe lastig het ook is en hoe klaar je er ook mee bent! Als de wil er is kom je rond.

Uiteindelijk ben ik 12e in het totaalklassement geworden van de 19. Op zich niet een verkeerde prestatie maar als je jezelf doelen stelt kun je teleurgesteld worden in het resultaat. En dat ben ik: teleurgesteld in het behaalde resultaat. Volgend jaar dan maar weer een herkansing en hopen dat ik dan niet zo zal prutsen.

Het echte Franse knal vlieg weer hebben we dit jaar niet gehad, erg jammer maar ja dat krijg je als je met de elementen moet vliegen. Het was een leuke maar ontzettende vermoeiende wedstrijd, 9 dagen vliegen sloopt je toch wel een beetje.

Arie en Hijmen zijn twee super ophalers. Tophalers ook wel genoemd. Dankzij hen kon ik deze wedstrijd zonder zorgen en stress vliegen. En geloof me zonder goed grondteam kun je ook niet wedstrijdvliegen!!! De rol van een ophaler wordt zwaar onderschat door menigeen: een ophaler kan je maken of breken.

Hijmen zorgde iedere dag voor het water tanken van de vleugels. Arie zorgde ervoor dat de opdrachten in de flight computers stonden. Maar centraal stond de verzorging van de Discus 2. Dagelijks werden haar vleugels door de heren vertroeteld met water, zachte sponzen en zemen, met als finishing touch een toefje wax op haar vleugels welke liefdevol werd uitgepoetst met fluffy doeken totdat ze weer glinsterde in de zon.

Verder kookten de heren (zeldzaam!), deden de boodschappen (nog zeldzamer!), deden de afwas (heul erg zeldzaam!) en de mental support mag ook zeker niet vergeten worden. Maar het aller aller belangrijkste is dat we een echt team waren die voor elkaar gingen en waarin de gezelligheid voorop stond! Jaaah en de muziek in de auto natuurlijk! (en dat hebben ze geweten op Bailleau!) Kortom ik heb ze gevonden: de ideale (t) ophalers en ik ben er trots op dat ze bij mijn team hoorden!

Arie heeft de filmpjes gemaakt die jullie ook op deze weblog aantreffen, een zeer talentvolle ophaler dus!

Lieve Arie en Hijmen: super bedankt dat jullie erbij waren!!! Ik heb g-e-n-o-t-e-n! Al Arie's filmpjes zijn te vinden op Youtube zoeken op: Arie2c de 7e wedstrijddag staat daar ook op, die moet ik hier nog uploaden van de week.

Uiteraard wil ik de sponsor Joulz (onderdeel van Eneco) bedanken voor de support en de prachtige teamkleding.

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding

Wereldkampioen Vrouwen 2009 Nathalie Hurlin

Mijn Tophalers: Links Hijmen Schilperoort (EACzc) - Rechts Arie van der Kuil (WBAC)

10e Wedstrijddag

2009-08-13T01:33:00.000-07:00

Goed, de kist staat klaar we moesten vroeg in de grid zijn vandaag maar het weer is . . . interessant. Het is volledig bewolkt hier! De briefing is inmiddels uitgesteld naar 11:00 uur, we zijn benieuwd of ze een vliegbaar venster kunnen vinden vandaag.

Opdracht: 355,9 km Bailleau - Pithiviers - Aubigny/Nere - Fouges - Vendome - Luigny - Bailleau. Een interessante opdracht mag ik wel zeggen: rondje TMA Orléans, dus oppassen voor de luchtruimen vandaag!!!

Eerste start: sportief om 12:30 uur

En het mooie weer kwam inderdaad! Het eerste stuk ging op zich lekker maar bij het keerpunt kwam ik laag te zitten. Weer deden de wolken het niet en op 600 mtr pikte ik uiteindelijk iets op wat ik geduldig uitdraaide, veel keus had ik op dat moment niet. Ik waaide ruim 10 km bij het keerpunt vandaan die ik dus ook weer terug moest vliegen, ik heb hier ruim 20 minuten mee verspeeld, shittt! Ook was ik inmiddels helemaal alleen, ik zag niemand meer; ook niet in de verte!

Maar goed eenmaal weer op pad werd het ook niet veel beter. De Sologne (heel groot bos) deed het niet, de wolken die er hingen deden niets en boven zo'n enorm bos wil je écht niet laag komen te zitten, dus ik nam gas terug en ging voorzichtiger vliegen, wat uiteraard ook weer tijd kostte.

Het werd later en later en ook steeds lastiger, bij het tweede keerpunt aangekomen trof ik de IR die ook niet echt hoog zat, maar goed ik was in ieder geval niet meer alleen. We vlogen samen op maar bij het derde keerpunt zaten we beiden écht laag. Op 300 mtr pikte ik wat (40 cm) op en de IR kwam bij me in de bel.

Geduldig draaiden we het belletje uit maar het ging niet hoger dan 900 mtr. Snel rondden we het keerpunt (dat lag gelukkig tegen de wind in Grrrr!) waarna we richting het vierde keerpunt vlogen (we moesten nog ruim 160 km vliegen!) ik besloot dat het verstandig was om bijelkaar te blijven en bleef in het kielzog van de IR vliegen. Maar . . . de IR trok zijn vrolijk zijn motor, startte hem, vloog vervolgens richting Bailleau?! en liet mij helemaal alleen en laag achter! Nou moe!

Ik zocht een veldje uit en net toen ik indraaide om te gaan landen vloog ik door een bel heen. Een meter! Ik draaide voorzichtig in, ik zat écht laag nu! Het belletje droeg me en werd een metertje helaas ging ie wéér maar tot 900 mtr maar het was in ieder geval weer een paar km glijden. En toen was het echt voorbij, het was laat en niet thermisch meer en ik landde in een mooi veldje in Chitenay; 150 km uit! Ophalers hebben een flinke rit voor de boeg :-(

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Ik ga hàrd man!

9e Wedstrijddag

2009-08-12T02:56:00.000-07:00

Het weer: Blauw 28 grdn. Verwachte thermiek 800 - 1.000 mtr. (nee he, niet weer zo laag!!)
Opdracht: Assigned Area Task Tijd: 3 uur
Keerpunten: Bailleau - L'Aigle St. Michel (sector 40 km) - Dordives (sector 50 km) - Bailleau. Min. 146,2 km - max 520,1 km
Eerste start 13:00 uur

Hopen dat ik nu stop met prutsen, twee dagen prutsen is genoeg geweest!!!
Vanavond meer.

Zo dat was een leuk dagje. De start werd 15 minuten uitgesteld, ik stond vooraan samen met de SR en beiden besloten we de eerste start te weigeren. Dus snel de kisten achteraan de de klasse gezet. Achteraf geen slecht plan, het was vandaag erg warm en ik had geen zin om een uur te moeten wachten boven totdat ik zou kunnen starten.

Het eerste been ging redelijk en ik kon de eerste sector ronden. Daarna was het iets lastiger, de bellen zaten ver uitelkaar maar de basis was inmiddels wel omhoog gegaan. Het was eventjes zoeken maar het ging.

Na de tweede sector zaten een heleboel kisten laag. Ik zat redelijk comfortabel op 1.000 mtr maar nog lang niet genoeg voor mijn final glide. Het weer verbeterde nog verder en ik had de ene 2 mtr bel na de andere. 50 km uit kon ik op final glide er stond een mooie wolkenstraat maar die zoog zo hard dat ik heel hard eronder door moest vliegen (zonde!). De (t) ophalers blij: ik ben rond!!! Godzijdank: ik kan het nog! Het is inmiddels gelukt de foto's van afgelopen drie dagen te uploaden, die van vandaag staan hieronder, klik op de foto voor een grotere afbeelding.

8e Wedstrijddag

2009-08-11T08:50:00.000-07:00

Het weer: grijs grauw maar het zou beter worden 28 grdn.
Opdracht: Assigned Area Task, Tijd: 2 uur, keerpunten Bailleau - Le Sap (sector 50km) - Brou (sector 30km) - Bailleau.

Nadat we om 14:00 uur geboxt hadden hebben we uren in de box rondgehangen tot het weer zou verbeteren en dat deed het. Om 15:45 uur besloot de wedstrijdleiding ons omhoog te sturen.

De sleepvlieger zette me dusdanig lullig af dat ik tien minuten later weer aan de grond stond! De tweede sleep was niet beter, ik werd wéér in een groot stuk met dalen afgezet, vloekend probeerde ik stijgen te vinden. Ik pikte op 150 (!) mtr eindelijk een belletje op dat ik voorzichtig uitdraaide waarna ik mijn water loosde en op pad kon. De thermiek was niet sterk genoeg om al dat zware water te dragen.

Het was moeilijk, de wolken hingen er wel maar deden niets. Halverwege het eerste been kwam ik de rest van de deelnemers tegen: allen laag! Ik was niet de enige die het stijgen maar niet kon vinden. Onder mij zag ik een kist buitenlanden, oei oei oei.

Voorzichtig gleden we met z'n allen door en 15 km voor het keerpunt zat ik nog maar op 500 mtr. Ik vond een belletje en kon het keerpunt ronden, maar de rest van de deelnemers zag ik niet meer en ik moest alleen verder. Ik koos een mooie wolkenstraat die er goed uit zag maar toen ik er onderdoor vloog deed ook deze helemaal niets. Shittt! Er lag een grote stad in de zon (La Loupe) en ik verwachtte daar zeker stijgen boven te vinden maar ook de stad gaf geen enkele rimpel in lucht. (hoe is het mogelijk???) Ik vond de kerktoren wel heel erg hoog, ik zat inmiddels op 200 mtr en besloot een veilige buitenlanding aan de rand van de stad te maken. Typisch geval van een baalmoment!

Nadat ik me in de akker geïnstalleerd had met mijn gsm en een boek stopte er een blauw busje. En ja hoor, er stapte twee personen in uniform uit: Gendarmerie! (Marechausse) Ze waren gebeld dat er een vliegtuig gecrasht was en kwamen polshoogte nemen. Detail: ze kwamen ruim een half uur na mijn landing aan sjokken?! Ik moest van ze bellen waar mijn ophalers bleven, ik legde uit dat ze allang onderweg waren maar toch stonden ze er op dat ik belde. De Gendarmerie bleef bij me totdat de ophalers er waren; ze moesten, omdat ze een officiële melding hadden gehad mochten ze mij niet meer alleen achterlaten. Dus hebben ze beiden even in de cockpit gezeten en foto's gemaakt.

Hijmen stuurde me een smsje: "je moet vragen of je de Menottes mag dragen" gezien het feit dat Hijmen vloeiend Frans spreekt vertrouwde ik het niet. De ene agent sprak redelijk engels dus ik legde hem het smsje uit waarna hij begon te schaterlachen. Hij zij: "als je ophaler hier is mag hij ze dragen" Menottes zijn handboeien.

Er bestaat geen prettiger moment dan in de verte je (t) ophalers met de aanhanger te zien aankomen.

Klik op de foto's voor een groter plaatje, er komt hier nog een filmpje van.

Let op de callsigns!!!

7e Wedstrijddag

2009-08-10T12:45:00.000-07:00

Het weer: ja daar wil ik nu eigenlijk niet meer over praten.
Opdracht: veel te optimistisch en veel te groot 314 km.
Eerste start: veel te vroeg 12:30 uur

Ik werd door de sleepvlieger afgezet in een gigantisch stuk met veel dalen én buiten glijbereik van het veld!!! Dus daar begon het vandaag al mee. Het lukte me een halfje te vinden waar ik geduldig in draaide tot 800 mtr, daarna waagde ik me voorzichtig terug richting veld waar meer kisten draaiden.

Het zicht was bijzonder slecht en omdat iedereen last had van de matig bellen was het erg druk. Met z'n allen in één bel. De FLARM draaide in ieder geval overuren en tot drie keer toe vloog de GA8 me uit de bel. De laatste keer ging dit zo link dichtbij dat mijn FLARM de zoveelste warning gaf en ik de GA8 via de radio attendeerde op zijn gevaarlijke vlieggedrag.

Omdat de meteo aan het eind van de middag hoge bewolking voorspelde ben ik vrij snel na het openen van de startlijn op pad gegaan en velen met mij. Door het slechte zicht konden we amper elkaar zien vliegen. Maar goed iedereen gleed lekker door en de ene na de andere wolk deed helemaal niets. Toen ik op mijn hoogte meter keek zag ik dat ik nog maar op 500 mtr tegen de wolkenbasis aanvloog?! (De rest dus ook!) De basis was dus ruim 1.000 mtr gezakt en wederom, geeneen wolk deed iets.

Voorzichtig begonnen we te scharrelen maar niemand vond stijgen en uiteindelijk maakte ik op 400 mtr een veldkeuze om te landen. Ik vond nog iets van stijgen aan de rand van een bos maar het was niet genoeg om me te dragen, toen moest het wiel toch echt uit en stond ik 50 km uit aan de grond in een gehucht wat Les Puis Rond heet. Middle of no where.

Een vriendelijke Fransoos kwam me tegemoet en nodigde mij uit voor een drankje. Inmiddels was de 1L in het veld naast mij geland die mocht ook mee. De Fransoos (Jaques) had eigen gemaakte cider; superlekker! Toen Jaques royaal het tweede glas voor me inschonk belden mijn ophalers: "waar ben je?" de ophalers stonden bij de kist en ik zat ergens in een schuur aan de drank. Dat hadden ze heel snel gedaan: 45 minuten! Jaques bracht me naar de kist en terwijl hij mij een verse fles van zijn cider in mijn handen drukte kuste hij mij hartelijk gedag; hi hi hi!

Het huis van Jaques!

Filmpje (T) ophalerverwendag

2009-08-09T23:46:00.000-07:00

Reacties zijn meer dan welkom, klik op "reacties" onder de publicaties om een shout achter te laten! If you're still in control . . . you're not going fast enough! Ik ga hàrd man!
Klikken en kijken!

6e Wedstrijddag Cancelled

2009-08-09T07:56:00.000-07:00

Nadat we twee en een half uur in de box hebben staan wachten werd er uiteindelijk besloten om de dag te cancellen. Had de wedstrijdleiding dit een kwartier eerder gedaan, dan hadden we de kist droog kunnen demonteren. De foto's zeggen genoeg: schuilen voor de regen in de aanhanger en toekijkend hoe de kist volledig natregend.

Hijmen en Arie zijn allebei een opdrachtje fietsen ik verwacht ze over een uur op final glide. Ik zit heerlijk te chillen bij de caravan; zalig een dagje helemaal niets!

Vanavond is ons derde filmpje klaar en online. Klik op de foto's voor een grotere afbeelding

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

5e Wedstrijddag

2009-08-08T02:27:00.001-07:00

Vannacht heeft het weer een beetje geregend en vanmorgen waren er wat blauwe gaten zichtbaar.

Het weer: 26 grdn, nu (11:32) overcast maar dalijk zullen de cumuls aanrukken met 5/8. Wind: 5 - 10 kt
Opdracht:
A Task: Race 340 km Bailleau - La Fleche - St. Calais - Oucques - Bailleau
B Task: Race 271 km Bailleau - Le Grand Luce - Oucques - Courtalain - Bailleau
Eerste start: 12:30 uur (maar ik moet nog zien dat we dat halen met het weer).

Goed de start werd twee keer uitgesteld waarna ze ons driftig begonnen op te slepen. Het was hangen en wurgen en ogen op stelen. De thermiek lokaal was zeer matig waardoor we met tig kisten in één bel zaten. Regelmatig moest ik uitwijken voor andere kisten die binnendoor draaiden of me gewoon de bel uitzetten. Grrr!

Toen de startlijn open ging heb ik gewacht met starten, het weer was nog niet naar mijn zin. Na drie kwartier wachten ben ik op pad gegaan wat geen slechte keuze was. Het weer was aanzienlijk verbeterd, de bellen waren krachtiger en op koers zag het er ook goed uit.

Halverwege het eerste been onstonden er echter "technische" problemen in de cockpit: mijn snelheidsmeter deed helemaal niets meer?! Terwijl ik me zat af te vragen waar het aan kon liggen constateerde ik dat één van de variometers ook uitvalsverschijnselen begon te vertonen: stresss! Na deze korte afleiding heb ik gewoon mijn ding gedaan, dan maar zonder deze instrumenten en als je lang genoeg zonder vliegt mis je ze ook niet meer.

De opdracht ging verder ondanks de technische problemen lekker en ik kon op final glide. Dan mis je ineens je snelheidsmeter weer want die is toch handig als je een zuinig pad wilt vliegen en een wedstrijdfinish wilt maken. Maar goed veilig geland waarna de kist naar de werkplaats is gebracht.

Helaas is het resultaat er wel naar ben 15e geworden van de 18, jammer morgen weer een dag maar de schade die ik moet inhalen is wel heel groot geworden nu. De kist is inmiddels weer helemaal in orde, we hebben met compressie de leidingen doorgeblazen; er bleek water in het systeem te zitten, dit is tijdens het lozen van mijn water gebeurt, toen is er water in de statische openingen van de romp gekomen en zo het systeem ingekropen.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Klik op de foto's voor een groter plaatje

Vliegerrelax moment.

Met z'n allen in één bel

Finish

Kist repareren

4e Wedstrijddag Cancelled

2009-08-07T11:04:00.000-07:00

Vannacht heeft het hier een beetje gespetterd en vanmorgen werd ik wakker van een smsje uit de tent naast me: Arie:"Moet er al gemonteerd worden?" Natasja:"Neuh, ik lig ook nog in mijn bed en Hijmen is zo te horen de koelkast aan het plunderen". Vervolgens klinkt er een luid ge-mwhoehahaha uit beide tenten en caravan.

Een dik wolkendek hangt laag boven Bailleau. Terwijl de hele camping al plannen maakte voor een dagtripje meldde de briefing dat we vandaag toch echt gaan vliegen om 14:00 uur. 12:00 uur boxen 13:00 uur 2e briefing. Keeping you informed!

Update 13:21 uur
De dag is gecancelled en nu verkeren mijn (t)ophalers in jubelstemming: "Het is ophalerverwendag!" Owh jee wat houdt dat nu weer in? Ik ben dus vandaag de hele dag in dienst voor en aan het entertainen van mijn (t)ophalers.

Hijmen herinnert er mij nu subtiel aan dat ik in de Kathedraal van Chartres nog wat biechten moet laten afnemen. Nah als ik ga dan gaat Hijmen ook en dan hebben we aan vandaag niet genoeg! Arie is blij dat het vandaag niet zo heet is, gisteren had hij een hele zware dag in de hitte, Leo is zelfs met Arie een half uurtje doelloos met de auto gaan rijden en de airco op standje vries.

We zijn een onwijs gezellig team en hebben veel lol met elkaar. Het monteren loopt als een geoliede machine en onze sloagan Mwhoehahaha doet het ook lekker, hoewel de rest van de teams geen clou hebben wat het inhoud en wij eigenlijk ook niet.

Goed wij gaan ut dorp in schoenen kopen jeeeeeh! Vanavond foto's.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Klik op de foto's voor een groter plaatje

3e Wedstrijddag

2009-08-06T17:01:00.000-07:00

Het weer: héét! 36 grdn, blauw (bwèègh) Wind 5 - 7 kt.

Opdracht: Assigned Area Task Tijd 2 uur Keerpunten Bailleau - Montladon - Courtenay - Bailleau. min. 112 km max. 550 km

Eerste start: 13:00 uur

Goed alles staat startklaar en nu zitten we in de schaduw te puffen. Ik sta vandaag helemaal vooraan dus moet als eerste starten vandaag. De resultaten van gisteren zijn bijgesteld, ben nu 9e i.p.v. 10e op dagresultaat joepi! Vanavond meer . . .

Goed I'm back terwijl de mussen hier van het dak vielen, de ophalers watergevechten hielden zat ik te zweten in een hete kist. Het weer was erg mooi het ging lekker maar ik ben bang dat ik wel vreselijk ingemaakt ben vandaag.

Toen de startlijn open ging ben ik direct op pad gegaan, ik had het zo warm dat ik geen minuut te lang in de kist wilde zitten. Het nadeel van blauw weer is dat je continue in de zon onder plexiglas zit te bakken. Heel erg vermoeiend.

Het eerste been ging lekker en kon ik het eerste keerpunt ronden. De thermiek was boven verwachting goed, 3,9 m/s!!! en dat terwijl er maximaal 2 m/s was voorspeld. Het tweede been ging erg goed maar de tijd begon door te tikken waardoor ik de laatste sector kort heb moeten ronden om op tijd terug te kunnen zijn.

Ik vertrok op 1.500 mtr 40 km uit op final glide en ik trof zo'n goed pad dat ik ruim op 400 mtr boven Bailleau kwam finishen. Oeps beetje hoog. Maar ja ik heb leuk gevlogen en daar gaat het uiteindelijk om. Update 22:20 uur ik ben 7e geworden vandaag.

Gisteren zijn Leo en Yvonne aangekomen voor een lang weekeind Bailleau. Heel erg leuk en gezellig dat ze er zijn.

If you're still in control . . . you're not going fast enough!

Klik op de foto's voor een groter plaatje

2e Wedstrijddag

2009-08-05T08:31:00.000-07:00

08:30 uur De kist stond vanmorgen in 20 minuten afgeplakt en wel klaar. Wel hebben we nog even gewacht met water tanken want het weer ziet er nou niet echt denderend uit. Er hangt altocumulus bewolking en in het noorden een front. We wachten de briefing dus heel even af.

Het weer: Het wordt blauw vandaag! (o nee!) 33 grdn
Eerste start 13:00 uur

De opdracht: Assigned Area Task / Tijd: 3:30 uur vliegen
Keerpunten: Bailleau - St. Florentin (40 km cilinder/sector) - Voves - Bailleau

De hoge bewolking trok al gauw weg en daarna werd het heel erg warm hier zowel op de grond als in de lucht. Voor de start bleek het hoofdwiel van de kist plat te staan, dus die moesten we oppompen in de hoop dat ie niet lek was, hij bleek niet lek te zijn, pweh!

Na de start lukte het direct een goede bel te vinden die me tot aan de basis bracht. Toen de startlijn open ging aarzelde iedereen even om pad te gaan: niemand wilde de eerste zijn met het blauwe weer.

Het eerste been ging niet onaardig, er stonden wat korenvelden in de fik dus dat was voor ons zweefvliegers heel erg handig. Zo'n fikkie gaat heel erg goed omhoog alleen de kist wordt er ontzettend smerig van (arme ophalers die moeten poetsen!).

Bij de sector aangekomen hing er een scherm van hoge bewolking die de instraling van de zon ietwat tegenhield. Ik kwam laag te zitten en besloot door te vliegen naar een heel groot plat gebouw in de verte in de hoop dat het platte dak wat stijgen zou geven. Ik kwam op 520 mtr QNH aan (-155 mtr dus) en op die lage hoogte was de temperatuur in de kist nou ook niet bepaald aangenaam. Ik voelde de zweetparels over mijn rug rollen. Het gebouw gaf inderdaad de thermiek die ik verwachtte. Ik besloot niet verder de sector in te vliegen en om te draaien naar het tweede keerpunt. Ik had nog anderhalf uur voor de opdracht en verwachtte dat het tweede been niet zo gemakkelijk zou gaan.

Het tweede been was inderdaad lastiger (goed gegokt dus), de bellen zaten ver uitelkaar . . . heel ver uit elkaar en weer kwam ik laag te zitten. Sjittt! Maar het lukte me toch na lang doorglijden een bel te vinden die me na geduldig draaien op 1.200 mtr QNH bracht.

Lange stukken glijden en weinig draaien kenmerkten deze vlucht. Ik had nog één bel nodig om terug te komen en deze vond ik bij het laatste keerpunt. Opgelucht meldde ik Hijmen en Arie op final glide te zitten. De kranen konden open en eindelijk kon ik mijn moeizame vlucht belonen met een harde lage finish!. Yesss! Ik ben in ieder geval rond vandaag!

Als ik iedereen zo om me heen hoor ben ik niet de enige geweest die het een lastige dag vond in dat blauw. Het geworstel van vandaag was goed voor een 9e plaats van de 18. Me happy! ;-) Check de resultaten van alle deelnemers op www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2009.html

Klik op de foto's voor een groter plaatje.

2009-08-04T23:53:00.000-07:00

Filmpje van wedstrijddag 1. If you're still in control . . . you're not going fast enough! Ik ga hàrd man!

Klikken en kijken!

1e Wedstrijddag

2009-08-04T22:06:00.000-07:00

Het weer: Zonnig 27 grdn, cumulus tot 1.600 mtr en in de middag uitdovend naar blauwe thermiek (Bwèh ik haat blauw!) Wind 5 kt Eerste start 12:00 uur.

Opdracht: 334,8 km Bailleau - Argentan - Mamers - La Loupe - Toury - Bailleau

Vanmorgen was het al vroeg warm en om half negen stond de kist helemaal gereed, maar ja, wat wil je met twee (t)ophalers! De sleepstart ging moeizaam, de kist was erg zwaar met al dat water in de vleugels dus het duurde erg lang voordat ik los kwam.

Lokaal was het weer niet optimaal, sommige wolken deden het niet, erg onbetrouwbaar dus ik heb heel even gewacht met starten toen de lijn open was. Eenmaal op pad was het eerste been ook niet echt beter. Halverwege kwam ik laag te zitten en het is erg frustrerend als de rest van de kisten royaal honderden meters hoger over je heen vliegen. Wat hebben zij wat ik niet heb? In ieder geval een beter glijpad, kortom prutsen prutsen en nog eens aan het prutsen. Meerdere malen heb ik op het punt gestaan om mijn water te lozen.

Na het eerste keerpunt ging het gelukkig een stuk beter, het weer verbeterde, de wolken werden betrouwbaarder en het lukte me om een beetje snelheid te maken. Ik had al tijden niet hoger dan 1.100 mtr QNH gezeten (op sommige stukken is dat boven de grond niet hoger dan 400 mtr omdat het hier heuvelachtig is) en (hoera!) eindelijk zat ik op 1.500 mtr.

Al vlug rondde ik het derde keerpunt waarna de wolken zoals belooft uitdoofden, ik keek tegen een heel groot blauw gat aan. Met een diepe zucht stak ik de kist het blauw in en dat viel me niet tegen. Het stijgen bleek een stuk betrouwbaarder dan onder de wolken. Nadat ik het vierde keerpunt gerond had kon ik op een ietwat krappe final glide, die ook 20 km voor Bailleau inderdaad te krap bleek te zijn: ik moest nog een laatste belletje pakken en daarna konden toch echt de waterkranen eindelijk open om te finishen! Ophalers (Hijmen en Arie) in ieder geval blij dat ik rond was!

Vandaag was beslist geen makkelijke dag, 5 uur en 11 minuten gevlogen maar ik was niet de enige die het lastig vond, ik ben 13e geworden van 18. :-( Dat wordt morgen dus flink doorvliegen om de opgelopen schade van vandaag in te halen; ik moet 300 punten goed maken).

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Filmpje Trainingsdag.

2009-08-03T22:38:00.000-07:00

We hebben een filmpje gemaakt van de trainingsdag.

If you're still in control . . . you're not going fast enough! Ik ga hàrd man!

Klikken en kijken!

Trainingsdag

2009-08-03T09:41:00.000-07:00

Vanmorgen hebben we ons kansloos verslapen en dat is knap want we hebben toch écht allemaal een wekker gezet! Dus kamp D2 kwam wat later op gang vandaag.

Op het gemak hebben we de kist gemonteerd, heeft Franscesco Bruinsma nog geholpen met de LX 7007 wat uiteindelijk helaas niet geholpen heeft.

Om twee uur sharp hing ik, harstikke mooi weer hier vandaag. Onderweg bleek de LX 20 toch niet helemaal goed te werken, goed dat ik effe een startje gemaakt heb dus. Vier meter bellen knalden me omhoog, na twee uurtjes vliegen ben ik geland zodat we de kist in orde konden maken, ik heb een 170 km gevlogen.

Hijmen heeft boodschappen gedaan en de vleugels in de was gezet, Arie heeft de kist gewassen en de wielrem gerepareerd die bleek bij mijn landing niet te werken.

De kist is nu helemaal wedstrijdklaar, we kunnen!

De reis

2009-08-02T14:12:00.000-07:00

Zaterdagmiddag konden we eindelijk om vijf uur de kist aanhaken op Eindhoven op naar Bailleau. Arie reed de caravan en ik met de kist als een trouw kuddedier achter Arie aan. 200 km voor Bailleau sloeg het weer om, geplaagd door fikse plensbuien reden we op sommige stukken stapvoets richting Bailleau waar we om half twee 's nachts arriveerden. Compleet gesloopt.

Vanmorgen de caravan en het tentenkamp opgezet. Daarna vlug in de auto om mijn tweede ophaler op te halen (heel cliché). Hijmen is afgelopen twee weken wezen vliegen op St. Florentin.

Goed het team is compleet de tenten staan, maandag de kist in orde maken en dan kunnen we los! Hopen op mooi vliegweer de komende twee weken! Dinsdag eerste wedstrijddag.

Concours de Bailleau 2009 France

2009-07-15T14:21:00.000-07:00

Coming Soon! Wedstrijdvliegdagen: 4 tot en met 14 augustus 2009

Het team is compleet: Hijmen Schilperoort en Arie van der Kuil zullen mijn ophalers zijn. We hebben er zin in en zijn er klaar voor!

Dagelijks zal deze weblog worden geupdate met een verslag van de vliegdag en foto's. Kijk dus dagelijks op deze weblog. Onderstaand de link naar de website van de wedstrijdleiding.

http://www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2009.html

Met veel dank aan Jeroen Beeke (ACvZ) voor het digitaal maken van mijn logopotloodschetsje!

Amstelglide 2009

2009-06-22T14:22:00.000-07:00

Op 20 en 21 juni was het weer tijd voor de Amstelglide. Dit jaar vloog ik samen met Sabine mee op haar DG-1000T met callsign RET. The Girls against The Boys dus! Leo Simons is zo aardig om stand by te staan voor ons, mocht dat nodig zijn.

Zoals alle voorgaande jaren tijdens de Amstelglide bleek ook dit jaar het weer niet veel goeds voor ons in petto te hebben. Onrustig weer, harde wind en veel buien zorgden ervoor dat de wedstrijdleiding de opdrachten klein hield. Voor ons Kaatsheuvel, Gorinchem, Wijchen, Soesterberg 190 km, eerste start om half één.

Eenmaal gemonteerd en opgelijnd in de grid doemde de eerste regenbui al gauw op. We waren er helemaal klaar voor, cockpitcheck gedaan en toen begon het te regenen. Het startbedrijf werd stil gelegd en enkele kisten zakten inmiddels ook al onderuit. Nadat we de kist weer netjes hadden afgezeemd regende ie nog geen 15 minuten later weer volledig nat, grrr!

Eindelijk om half drie klaarde het op en konden we starten. De beloofde 1.300 mtr basis bleek er niet te zitten, lokaal ging het niet hoger dan 900 mtr. Eenmaal op pad ging de basis wel iets omhoog en het eerste en tweede been bleken redelijk goed vliegbaar en buienvrij te zijn. We genoten van de vlucht en het ging ontzettend lekker.

Totdat we bij het derde keerpunt aankwamen, Wijchen lag volledig ingepakt onder een dikke donzige wolk waar heel veel regen uitgoot aan de onderkant. De lucht eromheen was zo dood als een pier. Na lang glijden konden we niets anders doen dan de motor trekken, we zaten laag en het was écht op, de bui had alle energie uit de omgeving gezogen.

Balend en motorend vlogen we terug naar Soesterberg, na een paar kilometer kregen we de M3 insight die ook terug aan het motoren was, gelukkig we waren niet de enige! Een paar kilometer verder zagen we een kist staan die veilig buiten was geland in een mooie weide.

Het was een leuke vlucht, de wedstrijduitslag is echter nog niet gepubliceerd dus we hebben geen idee hoe we het gedaan hebben. We hebben genoten ondanks de bui die roet in het eten gooide. Het leverde in ieder geval weer mooie plaatjes op en een ervaring rijker. Volgend jaar beter vliegweer! Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

's Morgens om half 8 straatjes . . . dat belooft niet veel goeds.

Opdrachten in de computers sleutelen.

In de grid wachten op het starten.

Regen voor het starten, dat wordt de kist zemen!

Hangen voor de startlijn.

Op pad

Begin van de vlucht eerste en tweede been waren super!

De bui die onze wedstrijdvlucht verpestte.

De bui van een afstandje is erg indrukwekkend.

Een kist van de Amstelglide die is buitengeland in een weide

Nederlandse Kamioenschappen 2009

2009-06-01T11:22:00.000-07:00

Dit jaar maakte ik deel uit van de wedstrijdleiding Nederlandse Kampioenschappen Zweefvliegen 2009.

De NK was van 21 tot en met 31 mei op ons Nationale Zweefvlieg Centrum te Terlet. Vele maanden voorbereiding gingen eraan vooraf, bloed, zweet, tranen, onenigheden; het hoorde er allemaal bij. In eerste instantie was ik gebombardeerd tot verantwoordelijke voor facilitair en finish lijn. Tijdens de wedstrijd kwamen er al gauw een aantal extra taken bij; (startlijnen openen, briefingroom, etc.) verder was ik een gewild aanspreekpunt voor de teams. Hierdoor had ik minder tot geen tijd voor mezelf en was ik iedere dag van 07:00 uur tot 20:00 uur met liefde en plezier in de weer voor de deelnemers van de NK.

Van de tien wedstrijddagen hebben we twee dagen gecancelled wegens het slechte weer. Van alle NK's die ik tot noch toe in NL heb meegemaakt (en dat zijn er inmiddels nogal wat) is het weer zeldzaam goed geweest.

Frits Seijffert vierde een jubileum, het was namelijk precies 50 jaar geleden dat hij de NK won. Dit jaar vloog hij mee met zijn zoon Bas op de Nimbus 4 DT, helaas lukte het hen nèt niet de geschiedenis te herschrijven. Ondanks twee dagoverwinningen werden zij vierde in het totaalklassement.

Uiteraard hebben we Frits uitgebreid in het zonnetje gezet. Zo is de lier op de ELZC naar hem vernoemd, hebben we een grote inlijsting cadeau gedaan en last but not least een boek over hem gemaakt. Een feestelijke gebeurtenis en hopelijk heeft Frits ervan genoten.

Ook toonden de diverse media veel interesse in het event. Omroep Gelderland, de radio en zelfs Piet Paulusma (zie onderstaande link) hebben opnames gemaakt bij ons op locatie. Voor al deze filmpjes en publicaties check de NK site http://www.nkzweefvliegen.nl hier vind je ook de uitslagen van de wedstrijd terug.

Maar nu, na twee weken gezelligheid weer in mijn veel te stille en eenzame huis samen met mijn veel te harige kat die veel te blij is dat ik er weer ben. Ik heb een fantastische tijd gehad en ben compleet gesloopt nu. Iedereen bedankt voor de geweldige en enerverende wedstrijd met spectaculaire last minute overwinningen! Gefeliciteerd! Toedeledokie!

Piet Paulusma video: http://www.youtube.com/watch?v=q97BKzYTSlI

Klik op de FoToozzz voor een grotere afbeelding

De NK "Remove Before Flight Angels"

Rennen om de gedropte "luchtpost" op te halen.

Frits Seijffert

Piet Paulusma is cool!

Altijd druk en gezellig op de finishlijn! En kkkoud!

De golfcar!

Gestrandde vliegers snel weg helpen.

Lol op de finishlijn, wachten op onze vliegers duurt soms lang.

Nationale Vrouwen Vlieg Dag 2009

2009-05-10T12:57:00.000-07:00

Dit jaar werd de Nationale Vrouwen Vlieg Dag 2009 georganiseert door de ladies van de GoZC te Hilversum.

We troffen, voor het eerst sinds jaren, een bijzonder mooie zonnig vliegdag. De stemming zat er meteen goed in. Een batterij vliegtuigen werd te voorschijn getoverd en er werd uitgebreid gelierd en gesleept door de dames. De heren op de strip zorgden ervoor dat het ons aan niets ontbrak, broodjes kroket werden live op de strip gebakken, kabels gereden, gelierd, licht geven en zelfs een massage kon er vanaf! We werden aan alle kanten verwend, de zweefvliegende heren blijken het stiekem toch in zich te hebben ;-)

Oedske (ACS) is solo sleep gekomen tijdens de NVVD op Hilversum! Gefeliciteerd Oeds!

's Avonds was er een "Sprookjesfeest" in de hangaar. Bijna iedereen had de moeite genomen zich te verkleden en dat leverde uiteraard een heleboel leuke kiekjes op. Ook waren veel afgevaardigden van andere clubs 's avonds afgereisd naar Hilversum voor het feest. Supergezellig en een drukke bedoeling!

Kortom een grandioze dag, klik op de foto's voor een grotere afbeelding!

Fotoshoot

2008-11-04T09:34:00.000-08:00

Al maanden zijn we hard aan het werk om de zweefvliegkalender voor 2009 te maken. Een intensief werkje waar schandalig veel tijd in gaat zitten. De dames hebben ook flink kou geleden; het valt niet mee om in gala outfit in oktober en november de frisse buitenlucht te trotseren voor een leuk kiekje. Maar het resultaat mag er wezen.

Ondanks dat het veel tijd heeft gekost was het wel ontzettend leuk om te doen en zo kom je nog eens ergens.

Maar op de foto's hieronder zie je een kleine impressie tijdens "The Making Off" want het levert toch wel leuke kiekjes op! De shoot voor de maand november is gemaakt op Vliegbasis Gilze Rijen waar we een zweefkist bij de B-25 Bommenwerper hebben neergezet. Mooi contrast die twee kisten bij elkaar! Klik op de foToozzz voor een grotere afbeelding.

12e Wedstrijddag

2008-08-10T02:52:00.000-07:00

Vanmorgen was het weer erg twijfelachtig toen we opstonden, toch hebben Hymen en ik de kist gemonteerd. Het weer verbeterde snel en we besloten ook deze laatste dag de kist weer vol te gooien met water.

Het weer: Blauw met wederom hele harde wind en veel turbulentie; laat ik het zo zeggen: de vliegen en muggen gaan liever lopen vandaag.
De opdracht: AAT van 1:45 uur
Eerste start 13:30 uur

De sleep ging wederom nogal matig. De sleepvlieger kwam los maar mijn kist was niet van plan te vliegen, (ehm ál dat water!!!) ik probeerde haar los te trekken maar ze weigerde mee te werken en plofte zacht weer terug op de baan. Ik gaf een gil over de radio dat de sleepvlieger harder moest vliegen waarop hij eindelijk meer gas gaf.

Moeizaam kwam ik los en hopte rakelings over de struiken aan het einde van de baan én deze struiken heb ik afgelopen week vaker van dichtbij bekeken! Achter de sleep was het behoorlijk bumpy en ik voelde de zweetpareltjes naar beneden rollen terwijl ik mijn best deed de kist recht achter de motorkist te houden.

Eenmaal op pad ging het super, er stonden cumulus die absoluut niet voorspeld waren, er zaten goede bellen en binnen no time was ik bij het eerste keerpunt. Ik vloog een paar kilometer de eerste sector in en ging door naar de tweede sector. Daar aangekomen kwam ik nèt op het moment dat ik wilde omdraaien de JT tegen die terug kwam uit de sector. Ik liet me opnaaien en besloot toch nog een paar kilometer verder de sector in te duiken.

Toen ik omdraaide realiseerde ik me dat er een cirrus scherm recht op koers was ingeschoven (Shittt!) maar in de verte stonden er nog cumulus onder dus dat moest wel lukken. De meeste kisten gingen linksaf en ik besloot rechts te gaan omdat het scherm er daar dunner uit zag.

Na een paar kilometer glijden bereikte ik het wolkenstraatje dat ik op het oog had, wat helaas niet veel deed (nog een keer shittt). De bellen vielen niet zo makkelijk te centreren en waren erg verwaait, we moesten tegen 27 km/h tegenwind in en ik had nog twee bellen nodig om thuis te komen. Over de radio hoorde ik dat het toch allemaal wat moeizamer ging bij de kisten die ik linksaf had zien gaan. Toen ik verder gleed vond ik uiteindelijk de thuiskom bel en finishde ik deze laatste wedstrijddag met een 9e plek voor vandaag.

In het totaalklassement ben ik op de 12e plaats beland. Vanavond is "the big dinner" ter afsluiting van de wedstrijd. Zie de foto's om de sfeer te proeven. Klik op de plaatjes voor een grotere afbeelding.

De totaal uitslagen in de Standaard Klasse.

Dé Windzak

The Task for today

De strategie doornemen.

The "Charming" sleepvliegers

The "Charming" sleepvliegers

Hey Cumuls die niet voorspeld zijn!!!

Kop dicht kap dicht!

Men neme de wijn...

Goed, we hebben wijn, nu de rest nog!
Nog steeds geen food maar wel veel wijn.

Nog steeds geen food wel wijn!

Nog ééntje dan voor het eten?

Wil er iemand nog wijn?

Hihihi hahaha hohoho ghi ghi ghi

Team D2 2008 werd mede mogelijk gemaakt door Kuijpers Installatietechniek B.V. Onze dank voor de sponsoring!

11e Wedstrijddag Cancelled

2008-08-08T10:02:00.000-07:00

De wedstrijdleiding heeft nogal wat problemen met de website gehad maar inmiddels schijnt ie weer online te zijn. Check http://www.cvve.org/new/International/
Amical-de-Bailleau-2008.html

Vanmorgen was het grijs en grauw maar we moesten toch monteren en opstellen. Er zou een vliegbaar venster rond 14:00 uur komen.

Het weer: Ja, wat zullen we ervan maken? Harde wind 20kts en kans op vanalles wat.
De opdracht: een AAT van 2 uur
Eerste start 13:30 uur.

Het mooie weer kwam inderdaad om 13:00 uur en om 13:45 uur zat het weer potdicht. De start werd uitgesteld.

Uuuuuuren hebben we op het veld in de grid verveeld rondgehangen, het weer verbeterde niet en uiteindelijk werd om 15:30 uur de Standaard Klasse gecancelled, de Open Klasse en Vrouwen Kampioenschappen werden echter gewoon sportief op pad gestuurd. Resultaat; ze staan buiten of hebben de motor gebruikt.

Morgen is de laatste wedstrijddag en hopelijk is het een vliegbare dag.

De ladies van Team XLT (Maria en Lis), Noud, Hymen en ik.

Waar zat dat mooie weer nou ook al weer?

Zucht!

Team 42 aan het rommelen.

Noud speelt voor fotomodel

10e wedstrijddag

2008-08-08T01:14:00.000-07:00

Vannacht zijn we geteisterd door onweersbuien en werkelijk waar, ik heb nog nooit zulke harde donders gehoord. De grond trilde onder het gebrul van de donders.

Tijdens de briefing kreeg ik een fles Champagne voor mijn dagoverwinning van gisteren. Ik had het vermoeden dat ik zo slecht nog niet gevlogen had maar dat ik ook nog eens eerste zou zijn geworden had ik niet durven dromen. Super dus!

De wedstrijd voor vandaag wordt gecancelled; er worden veel buien met onweer verwacht en inderdaad de ene na de andere onweersbui diende zich aan en deed onze tenten schudden. Een relaxed dagje waarop Diane, Caroline en ik naar Chartres zijn geweest om te shoppen. Hymen is een stuk gaan fietsen tussen de buien door.

Op exact de afgesproken tijd arriveerde mijn tijdelijke nieuwe auto, dus we kunnen weer vooruit met een prachtige grote stationwagen. Maandag moet ie in Nederland weer ingeleverd worden en dan staat mijn eigen auto weer keurig klaar. Super.

Vanavond zijn we naar Lumière geweest in Chartres waar we in de stromende regen naar de verlichte Kathedraal hebben gekeken en leuke kiekjes hebben gemaakt. Prima useless dagje dus.

9e Wedstrijddag

2008-08-07T09:35:00.000-07:00

Vanmorgen was ik Hymen voor en stond hij aan een lege tent te rammelen, ghi ghi ghi! Gisteren zijn Diane en Caroline aangekomen om mental support te verlenen én heel veel gezelligheid. Hymen is uiteraard hélémaal in zijn nopjes met de persoonlijke Harem.

Het weer, getsie wéér blauw, wind 12 kts.
De opdracht 457 km
Eerste start 12:30 uur.

Na de startlijn bleef iedereen redelijk bijelkaar vliegen, maar wat wil je met blauw weer. Het ging redelijk vlot maar na het eerste keerpunt was ik ineens iedereen kwijt. Balend heb ik mijn eigen weg gekozen wat prima ging, ik zat hoog, vond goede bellen dus was tevreden. Halverwege het tweede been hoorde ik diverse kisten klagen over het mindere weer, waar ik totaal geen last van had. Een enkele kist hoorde ik zelfs melden dat ze de motor gestart hadden. Jammer!

Halverwege het tweede been werd het toch iets minder, ik heb één keer goed laag gezeten maar wist de kist toch uit te graven. De JE sloot zich bij mij aan en ik besloot met hem mee te vliegen, met blauw weer maak je met z’n tweeën meer kans.

Scharrelend rondden we het keerpunt en gingen verder op pad. Halverwege het derde been werd het moeilijk maar er stond een korenveld in de fik die ons de benodigde hoogte opleverde om verder te kunnen. Op pad ging het steeds moeizamer en ook de klok tikte door het begon al redelijk laat te worden. Het lukte ons het derde keerpunt te ronden, maar we besloten beiden om ons water te lozen.

Het vierde been was vreselijk moeizaam, de bellen zaten ver uitelkaar en waren moeilijk te vinden. De JE kwam laag te zitten maar ik zat iets verderop in een goede bel dus hij kon aansluiten en weer met me mee op pad. Glijden glijden glijden zonder ook maar een rimpeltje in de lucht tegen te komen.

Laag rondde ik het laatste keerpunt waarna ik écht laag kwam te zitten. Op 200 mtr wist ik een halfje te vinden en te centreren en geduldig draaide ik hem tot 1.000 mtr uit. De JE sloot ook laag aan in de bel, maar het lukte ons toch weer om een stukje verder op pad te kunnen. Wéér moesten we kilometers glijden zonder ook maar een rimpeltje tegen te komen.

We vonden nog een belletje van maar 40 centimeter maar op dit late tijdstip (19 :20 uur) was het beter dan niets. Op 900 mtr weer glijden maar helaas, toen was het feest toch écht voorbij en stond ik een paar minuten later kansloos in de wei samen met de 611, een kist die meevliegt aan de Championatte de France Femminine.

De auto heeft het moeten ontgelden, Hymen heeft geprobeert een Fransoos terug te koppen en daarbij mijn auto gisteren aan puin gereden. Vandaag is er een nieuwe auto op transport gegaan via de leasemaatschappij en deze zal vanavond aankomen in Bailleau hoop ik.

De volgende ochtend bleek ik de dagoverwinning te hebben, hoe is het mogelijk? Maar eerlijk is eerlijk ; dank aan Erik Busser (JE) voor een enerverende vlucht en een leerzame ervaring door met hem te mogen opvliegen. Thanxxx Erik!!!

Het totaalklassement Standaard Klasse tot nu toe;

1 Francois-Louis Henry
2 Charly Giesen
3 Damien van Landeghem
4 Erik Busser
5 Ronald Kaay
6 Laurent Marenne
7 Andrea Ferrero
8 Emmanuel Lantelme
9 Laurent Marenne
10 Siem Troost
11 Jan Senft, Antoon Kerkhofs & Ton de Kort
12 Natasja van der Neut
13 Alain Charlier
14 Maurice Bakermans
15 Jean-Pierre Petit
16 Geert Jan Holterman
17 Martien de Wert & Wim vd Lely
18 Skander Chabbe
19 Jacques Belly

Diane en Noud in de zon

Hymen en zijn Harem

Mental Support van Noud voor de start

Achtervolgt door de concurrentie

Kansloos in de wei

Hymen is gearriveerd snel de kist in de aanhanger voor het donker

De auto die op de Depannage trailer werd afgevoerd

Erik Busser, Me & Champagne!!!

Top Team D2

8e Wedstrijddag

2008-08-06T00:19:00.000-07:00

Vanmorgen schudde Hymen om zeven uur aan mijn tent met de mededeling dat ik eruit moest. Vroeg hebben we de kist opgebouwd en op ons gemak gepoetst.

Het weer: blauw en kans op cirrus in de middag, wind 10 kts.
De opdracht AAT 2 uur
Eerste start 13:00 uur

Noud heeft Hymen en mij geholpen met de kist in de box te zetten en foto's te maken van alles. Noud is een uitstekend fotograaf trouwens.

Tijdens de start ging mijn linker tip over de grond, vervolgens kwam ik niet op snelheid en het einde van het veld naderde. Ik gilde over de radio naar de sleepvlieger: "Vitesse Vitesse Vitesse!!!" waarop hij gelukkig meer gas gaf. Als een dweil kwam de kist nèt los en hopten we over de struiken aan het einde van het veld heen pfew!

Op pad ging het eerste been redelijk daarna werd het lastiger. Er was een cirrusscherm ingeschoven die de instraling van de zon tegenhield. Ik besloot hoog te blijven maar na lange stukken glijden zonder stijgen werd het toch moeilijk. Eén van de korenvelden stond in brand en dat leverde mij een bel van 6,6 mtr op, ik brulde letterlijk omhoog en de bel was zo turbelent dat de kist heen en weer wapperde. Goed nadeel is dat de kist nu enorm smerig is van de roet.

Het tweede keerpunt heb ik kort gerond waarna ik op final glide kon, twintig minuten te laat binnen helaas.

De website van Bailleau ligt plat ivm serverproblemen, hopelijk is ie morgen weer online.

Vlieger relax moment
Het fikkie

Met z'n allen

Opdracht in de LX sleutelen.

Kisten in de grid

Hymen en ik

Even de camera uitleggen aan Noud

Noud maakt foto's

7e Wedstrijddag

2008-08-04T13:24:00.000-07:00

Vanmorgen vroeg regende het nog steeds, de wind was inmiddels iets gaan liggen. Pas laat kwamen de teams uit hun tenten en op gang. Hymen en ik besloten voor de briefing de kist te monteren want in het Noorden begon het inmiddels al flink op te klaren.

Ik ben eergisteren gestoken door een wesp heel handig op mijn buik en heb een flinke allergische reactie erop gekregen. Mijn hele buik is rood, vol met blaasjes, jeukt en brand als een gek. Aaaah! Gelukkig rukten diverse teams met allerlei cremetjes aan die zouden helpen. Smeren en vliegen!

Inderdaad de wedstrijdleiding heeft een opdracht uitgezet; Godzijdank! Na twee dagen regen en jezelf verplicht op een camping entertainen een welkome afwisseling.

Het weer: overcast, vanmiddag cu en 25 grdn, zeer harde wind 20kts.
Eerste start 13:00 uur
De opdracht 305 km race

De start werd uitgesteld naar 13:30 uur; de basis zat te laag om 70 kisten op te slepen. De Nationale Vrouwen Kampioenschappen (F) zijn namelijk ook van start gegaan vandaag, dus er zijn meer kisten op de wedstrijd.

Lokaal was het weer goed en ook op het eerste been, het tweede been was een stuk matiger en ik kwam laag te zitten. Hélémaal alleen, waar was iedereen? Ik heb een half uur verloren met de kist omhoog houden en dat lukte me amper. De cumuls waren onbetrouwbaar en sommigen "deden" het niet. Na lang hangen en wurgen besloot ik uiteindelijk toch maar mijn water te lozen en dat hielp. Ik vond een bel die me naar 1.550 mtr bracht, hoger mogen we niet i.v.m. de TMA van Parijs. Waardeloos!

Het derde been bleef matig en ik speelde op safe, ik had zoveel tijd verloren dat ik alleen nog maar hoog wilde blijven en rond wilde komen. Bij het derde keerpunt hing tot overmaat van ramp de basis ook nog eens 400 mtr lager. Maar ik was niet meer alleen; de XLT, DR, 3M hingen er ook nog en samen gingen we op pad. De 3M verdween al gauw onder de cumuls in de verte, de XLT kon ons niet bij houden en de DR en ik lieten hen achter ons. Het was een lang moeizaam been en de DR en ik bleven wijs bij elkaar (we hadden elkaar hard nodig); we hadden 30km/h tegenwind maar ons geduld werd uiteindelijk beloond en we konden op final glide.

Een uitgelaten Hymen viste me uit het veld, blij dat ik rond was, ik was blij dat ik eindelijk aan de jeuk op mijn buik kon krabben! Ze hadden geprobeert me op te roepen over de radio maar geen reactie gehad en dat klopte, toen ik moeilijk zat had ik em uitgezet om me te kunnen concentreren. Heerlijk rustig die radiostilte!!!

Er bleken toch nog een aantal kisten te zijn buitengeland en het heeft wel iets gerammeld in het klassement. Ik ben 13e geworden vandaag en dat had ik niet eens durven hopen!

6e Wedstrijddag Cancelled

2008-08-03T23:54:00.000-07:00

Vanmorgen stortregende het toen we wakker werden. De dag werd gecancelled, er zou geen verbetering in het weer komen.

Iedereen is er een dagje op uit getrokken, maar op zondag in Frankrijk is er ook vrij weinig te doen. Rond etenstijd waren de meeste teams weer terug. De hele avond heeft het hier gestormd en gehoost. Ook de hele nacht raasde de ene stortbui na de andere over onze tentjes heen.

Op de foto's de katherdraal van Chartres; 's avonds erg indrukwekken verlicht onder begeleiding van klassieke muziek.

5e Wedstrijddag Cancelled

2008-08-02T09:29:00.000-07:00

Vanmorgen toen ik wakker werd regende het, ik draaide me dus heerlijk nog een keertje om want het is een kort nachtje na de briljante buitenlandingsactie van gisteren. De briefing werd uitgesteld tot 13:00 uur in de hoop dat er toch nog een venster zou komen waarin we zouden kunnen vliegen. Duimen dus.

Helaas, het blijft regenen en de dag wordt gecancelled. Een dagje niks doen dus. Een aantal vliegers en ophalers zijn toch nog eventjes een tukje gaan doen, we zijn allemaal erg moe van al dat nachtwerk.

Laat op de middag klaarde het inderdaad op, maar nog steeds die loei harde wind die het onaangenaam maakte. Vanavond heeft de wedstrijdleiding een diner georganiseert voor alle deelnemers in de hangaar. Een drukke bedoeling met heel veel lekker eten en wijn, mjammie. Om de avond te vullen hadden ze een groot scherm opgehangen waar met de beamer filmpjes van bergvliegen op geprojecteerd werden. Kortom we hebben ons prima geamuseerd. Later ben ik nog bij Maurice, Arjan en Geert Jan gaan pokeren. Een leuke avond gehad in ieder geval.
Onderonsje met de wedstrijdleider Jean Michel. (Foto Paul van der Zwan)

Hier kun je dus beter NIET landen. (Foto Paul van der Zwan)

Briefing

Team 42 en Team FLY

Noud doet een zeer goede imitatie van een clubgenoot van EHEH

4e Wedstrijddag

2008-08-01T02:46:00.000-07:00

Het weer: 25 graden, cu 1.700mtr en harde wind 20 kts.
Opdracht: 443 km.
Eerste start 11:30 uur

Een late update van de blog én dat had een reden! Het weer was super, ik ging als een speer het eerste been, de ene 3 mtr bel na de andere en ik heb amper gedraait. Het ging zelfs zo goed dat ik een aantal kisten die eerder gestart waren al had ingehaald maar toen ging het licht uit.

Halverwege het tweede been kakte het weer in. De cumuls overontwikkelde en hoge bewolking hield de instraling van de zon tegen. Alle deelnemers begonnen bijelkaar te klitten we gingen voorzichtiger vliegen maar bleven vooral ook bijelkaar. Het ging erg moeizaam maar we hingen nog met z'n allen.

Beetje bij beetje gleden we met z'n allen verder onder de donkere wolken, in de hoop dat het verderop ietsje beter zou zijn en dat íémand íéts zou vinden. Ik kwam laag te zitten maar er zaten een aantal kisten nóg lager dan ik in een belletje. De belletjes waren klein, niet te centreren en gingen niet hard omhoog. Geduldig hingen we met z'n allen bijelkaar en op de radio was het volledig stil geworden, opperste concentratie voor alle teams. Uiteindelijk gooide een regenbui roet in het eten, Hell no! Ik wil geen natte vleugels nu het zo moeizaam gaat!!!

Er zat voor mij niks anders op dan mijn water te lozen in de hoop dat ik de moeizame bellen nog op kon pikken, maar helaas, bij het tweede keerpunt zakte ik onderuit en landde in een weiland waar ook de J43 zojuist geland was. Eventjes later kwam de GA8 er ook nog bij staan. Een korte rekensom die we opmaakten bleek dat we ruim 200 km van Bailleau stonden op het verste punt dus, de ophalers hadden een rit van 266 km voor de boeg! En wij moesten onszelf vier uur lang zien te vermaken in the middle of no where.

Nah dat is aardig gelukt zoals je op de foto's kunt zien. We zijn naar het dorp gelopen Mezièrs waar een terrasje in de zon was (waar was de zon toen we em nodig hadden???) ikk heb zelfs nog eventjes paardgereden maar vooral een gouwe middag gehad met veel lol en new friends!

Maar het is toch altijd weer een bijzonder moment als je ophaler met de aanhanger aankomt. Hymen was moe na een rit van vier uur, 30 km file en blij me weer te zien. Nadat we de kist gedemonteerd hadden hebben we met team J43 wat gegeten in het dorp om vervolgens de 266 km terug naar Bailleau te rijden, we waren om half twee 's nachts terug. De hele nacht door hoorde ik aanhangers terug komen, bijna alle teams zijn ver weg buitengeland en hebben er nachtwerk van moeten maken. Moe maar voldaan van een bijzonder "dagje uit" viel ik eindelijk in slaap!

Achteraf blijk ik het in het klassement nog niet eens zo heel slecht te hebben gedaan. Check voor de uitslagen: http://www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2008.html

Met z'n drieën!

Santé!!!

Ach ja, je moet íets om de tijd te doden.

On`y va!!!

Jjjjiiiiihaaaaa!!!

Joepi, onze ophalers zijn er!!!

Demonteren in de late avondzon.

Team J43 heeft em bijna in de doos staan.

Altijd fijn: "helpende handjes" & "hulpeloze vrouw"

Rrrrrr.

3e dag Cancelled

2008-07-31T10:51:00.000-07:00

Het weer: warm, het is hier om 10:00 uur al 30 graden, cirrus, cumulus en einde van de dag veel regen en onweer.
Opdracht: alleen voor de open klassen, standaar klasse en amical konden weer terug de aanhanger in.
De wedstrijdleiding verwacht slecht weer en heeft ervoor gekozen om niet alle klasses eenopdracht te geven. Dit hield voor ons dus een luierdag in.

Hymen besloot een opdracht voor zichzelf uit te zetten en is 50 km gaan fietsen in de bloedhitte. Ik heb Châtre onveilig gemaakt en wat winkeltjes afgestruind.

Inmiddels zitten we nu in de eerste onweersbui en hebben zojuist via de luidsprekers op de camping een waarschuwing gehad voor zeer harde rukwinden. Hymen is zo lief geweest om mijn tent opnieuw vast te ankeren, zodat ie hopelijk deze onweersbui wel blijft staan. We zullen zien.

Hymen en ik gaan zo uit eten in Châtre en Lumière bekijken. De kathedraal wordt 's avonds waanzinnig verlicht met een diashow en muziek erbij. Later vanaaf foto's hiervan.

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding;

Ballon op Bailleau

Briefing

Weer demonteren

Hymen@telefoondienst.

2e wedstrijddag

2008-07-30T23:11:00.000-07:00

Het weer: Warm 35 grdn, wind 5 kts, cu en cirrus, einde dag kans op onweer en regen.
Opdracht: 226km
Eerste start: 12:00 uur met voor de standaard klasse een Grand Prix start, dus de wedstrijdleiding bepaalde hoelaat we mochten afvliegen.

Lokaal kwam het weer matig op gang, laag was het erg moeilijk op te pikken maar naar mate je hoger kwam werden de bellen stukken beter en te centreren. De eerste 30km waren lastig, ik kwam laag te zitten maar dankzij Skander (een local) in de D16 wist ik me toch nog uit te graven. We hebben een stuk samen opgevlogen maar al gauw raakte Skander achter en ja . . . het is en blijft dan toch een wedstrijd. Sorry Skander!

Bij het eerste keerpunt aangekomen was het druk. Mijn oponthoud op het eerste been, bleken de andere deelnemers bij het keerpunt te hebben. Ik profiteerde ervan, ik zat hoog, kon snel het keerpunt ronden en daarna mooi bij de rest aansluiten in de bel.

Het tweede been heb ik helemaal alleen gevlogen, geen idee waar de rest was gebleven. Het weer was super en ik kon flinke stukken glijden en vooral hard vliegen.

Mijn final glide was, nou ja, krap. Volgens de LX ging het makkelijk maar 4 km uit begon ik em toch wel te knijpen met -2 mtr op de LX. Ik kon eigenlijk niks anders meer dan doorglijden en hopen dat ik het veld nog zou halen. De MCT haalde me frivool nog even in en ging straight in voor de Oost strip, ik had geen opties meer en hoopte dat ik de Oost strip überhaupt zou halen. Ongeveer 500 mtr voor het veld ligt een klein dorpje waar ik 10 mtr stijgen erbij kon trekken om zo nog net met de hakken over de sloot het veld kon halen, pfew!

Vandaag ben ik 12e geworden van de 18 ik ging hàrd man! Het was een ontzettende leuke vlucht, ik heb er enorm van genoten en volgens mij heb ik vandaag weinig domme dingen gedaan. Jaaaah owkee niet meer zo krap binnen komen want stiekem vond ik het toch wel erg spannend de laatste vijf minuten van mijn vlucht.

Nu zitten we met een glas wijn na te genieten van de dag en eindelijk begint de temperatuur íets te zakken.

Check voor uitslagen www.cvve.org/new/International/Amical-de-Bailleau-2008.html

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Antoon helpt als de logger geen satelieten wil ontvangen.

Al vroeg mooi weer en heet.

Skander mijn grootste concurrent van vorig jaar hielp me vandaag mooi uit de brand.

Kist klaar maken voor de start.

1e wedstrijddag

2008-07-29T22:33:00.000-07:00

Na al het onweer van gisteren was het vanmorgen goed vochtig.
Het weer; 25 grdn, cu en cirrus.
De opdracht 336 km, eerste start 12:00 uur sharp.

Omdat we zo vroeg startten was de basis nog behoorlijk laag en trok maar langzaam op. Nadat de lijn open ging ben ik vrij vroeg gestart, fout één.

Het eerste been ging lekker en vlot maar halverwege het tweede been kakte het weer in. Het was gewoon nog te vroeg. Ik ben een uur verloren voor een groot bos omdat ik te laag zat om eroverheen te steken. Geduldig heb ik voor het bos op nulletjes en halfjes gedraait tot het beter werd. Daarna gauw het tweede keerpunt gerond.

Het derde been ging vlot en de eerste 50 km heb ik nauwelijks gedraait. Totdat ik een dodensteek maakte en mezelf moest uitgraven wat me wederom heel veel tijd kostte. Fout twee!

Daarna viel het allemaal niet mee, er hing flinke afscherming waardoor de thermiek zeer matig was. Het lukte me ook niet om hoog te komen dus korte stukjes kunnen glijden en geduldig op halfjes gedraait.

Fout drie: airspace geschonden; shame on me en duur!!!

Uiteindelijk verbeterde het weer en dat terwijl het al behoorlijk laat was, 30 km uit kon ik eindelijk op finalglide en landde als laatste kist in mijn klasse, om 18:47 uur.

Een lange dag hangen, wurgen, vloeken en balen. Ben vandaag 16e geworden van de 18 deelnemers in mijn klasse. Maar ik moet nog òf strafpunten krijgen òf gediskwalificeerd worden voor de luchtruimschending die ik gemaakt heb. Boe! Morgen weer een dag.

Check voor de uitslagen

Foto's trainingsdag

2008-07-29T13:05:00.000-07:00

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding

It's showtime!
Effe iets vastschroeven
Hymen@work

Bellen bellen bellen

Hymen de superophaler

Ut dondert en het bliksemt

2008-07-28T22:41:00.000-07:00

Het weer: héét, 33 grdn, 5/8 cu, wind 12km/h.
Uitspraak van de dag op de radio: "Het ruikt hier naar bloemetjes"

Vandaag hebben we de "rommeldag" gehad. Na de reis van gisteren moest alles nog eventjes georganiseerd worden, je kent het wel: kist in orde maken, boodschappen doen, kamp optuigen, etc.

Ook is er door een aantal vliegers al een startje gemaakt om alles te checken en wat euvels te verhelpen. Een superdag om te vliegen vandaag; een basis van 1.800 mtr en 4 meter bellen brulden ons naar boven toe, haast zonde dat het geen wedstrijddag is.

Kort en krachtig is vanavond bij mij weer een totaal nieuw begrip geworden. Direct na de openingsbriefing barstte er hier een flinke onweersbui los. Ik besloot ondanks dat we net eten besteld hadden "toch even" terug naar de camping te lopen en dat was maar goed ook. Ik kon nog nèt zien hoe mijn tent en een aantal andere tenten airborne kwamen met haringen en al. Cool, dat wel, handig? Dat zeker niet!

Vloekend over "hoe leuk camperen wel niet is" stond ik in de stromende regen alles weer vast te timmeren en knopen; deze keer aan het hek wel te verstaan! Verzopen was ik, maar ik heb de tent kunnen redden, althans ik hoop de nacht ermee door te komen want er schijnt "meer" aan te komen. Morgen zie ik wel wat de daadwerkelijke schade is en of ik toch nog een nieuwe tent moet aanschaffen . . .

Vanavond vroeg naar bed het regent dus wat moeten we anders? Morgen is D-day!

Wedstrijdverslag Bailleau (F) 2008 (29 juli tot en met 9 augustus)

2008-07-02T22:58:00.000-07:00

Coming soon!!!

Coming soon!!!

Amstelglide 2008 Soesterberg EHSG

2008-06-15T05:08:00.000-07:00

14 en 15 juni was het eindelijk weer tijd voor de Amstelglide op Soesterberg. Al vroeg heb ik de Duo Discus T (MCT) op EHEH opgehaalt en met de radio op standje tachtig suisde ik fluitend met de kist richting EHSG, Smitje met wie ik de Amstelglide vlieg, tref ik als het goed is daar.

Tot een uur of tien zag het er nog veel belovend uit, maar even later besloot het weer toch om te slaan. Heel veel regen teisterde de Amstelglide 2008 en de ene na de andere bui brulde over de kisten in de box heen. Als je naar het Oosten keek was het superweer, als je naar het Westen keek zag je donkere wolken zich onheilspellend en bruut samen pakken. Dat belooft niet veel goeds. . . en inderdaad daar was de bui van dienst: een Cb.

Nadat we drie keer de kist hadden afgezeemd in de box besloot de wedstrijdleiding om alsnog de dag te cancellen, heul verstandig! Onverricht ter zake maar wel superschoon verdween de kist weer de aanhanger in.

Zondags was het weerbeeld nagenoeg hetzelfde, toch werd er een opdracht uitgezet. Om 12:01 uur schreef mijn moeder in een sms dat ik voor de 2e keer tante ben geworden; Luna is gezond geboren.

Even later plantte Sander de Husky voor onze kist, joepi wij gaan slepen in plaats van lieren. Lokaal zat de basis op een aangename 1.400 mtr, maar toen we bij het eerste keerpunt aankwamen hing de wolkenbasis op krap 800 mtr!!! Niet fijn! Langs de buienlijntjes af zijn we doorgescharreld naar het tweede keerpunt waar een dikke vette Cb op zijn gemak aan het uitregenen was: precies boven het keerpunt! Grrrr! Zucht het zit gewoon niet mee. Na lang wachten en scharrelen zat er niets anders op dan de motor te starten en terug te vliegen naar EHSG. Jammer!

Al met al zijn we toch nog op de 6e plaats beland van de 12 deelnemers in onze klasse. We kwamen om te vliegen en dat hebben we gedaan. Verder was het hartstikke gezellig op EHSG, volgend jaar weer in ieder geval!
Check http://soaringspot.com/ag08/results

Nationale Vrouwen Vlieg Dag 2008 Schinveld

2008-05-31T03:24:00.000-07:00

Klik op een foto voor grotere afbeelding

Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

Nederlandse Kampioenschappen Stendal (D) 2008

2008-05-21T15:21:00.000-07:00

Najaarskamp EHHV 2007

2007-11-01T01:31:00.000-07:00

Check voor de dagelijkse blog;

www.eaczc.blogspot.com